هنرمند

Vilde Frang

۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه

آخرین آهنگ

Schubert: Fantasie in C Major, Op. 159, D. 934: II. Allegretto

۳۰ شهریور ۱۴۰۵

برترین آهنگ‌ها

مشاهدهٔ همه

Dvořák: Slavonic Dances, Op. 72, B. 145: No. 2 in E Minor (Arr. Kreisler for Violin and Piano)

Antonin Dvorak، Jose Gallardo، Vilde Frang

۴:۱۸

Debussy: La plus que lente, CD 128, L. 121 (Arr. Roques for Violin and Piano)

George Frideric Handel، Claude Debussy، Daniel Lozakovich، Fritz Kreisler، Gabriel Fauré، Gustav Mahler، Hélène Mercier، Jose Gallardo، Joseph Kosma، Kurt Weill، Philippe Sarde، Vilde Frang

۴:۵۰

Sibelius: 2 Humoresques for Violin and Orchestra, Op. 87: No. 2 in D Major

Jean Sibelius، Adolphe Adam، Agustin Barrios Mangore، Alberic Magnard، Alexander Borodin، Alexander Glazunov، Claude Debussy، Frederic Chopin، Johann Sebastian Bach، Ludwig van Beethoven، Vilde Frang، Wolfgang Amadeus Mozart

۲:۰۹

Schubert: Fantasie in C Major, Op. 159, D. 934: II. Allegretto

Aram Khachaturian، Alexander Glazunov، Antonin Dvorak، Antonio Vivaldi، Claude Debussy، Franz Schubert، Frederic Chopin، Johann Sebastian Bach، Ludwig van Beethoven، Vilde Frang، Wolfgang Amadeus Mozart

۵:۱۴

Gluck / Arr. Kreisler: Melodie (From Orfeo ed Euricide)

Aram Khachaturian، Alexander Glazunov، Antonin Dvorak، Antonio Vivaldi، Christoph Willibald Gluck، Claude Debussy، Frederic Chopin، Johann Sebastian Bach، Jose Gallardo، Ludwig van Beethoven، Vilde Frang، Wolfgang Amadeus Mozart

۲:۵۷

دربارهٔ Vilde Frang

ویلده فرانگ، ویولونیست نروژی متولد ۱۹ اوت ۱۹۸۶ در اسلو، از چهره‌های برجسته و چندسویه موسیقی کلاسیک اسکاندیناوی در سده بیست‌ویکم به شمار می‌آید. او آموزش ویولن را از چهار سالگی با روش سوزوکی آغاز کرد و از ۱۹۹۳ در Barratt Due Institute of Music در اسلو ادامه داد. استعداد زودهنگامش با اجرای نخست در ده‌سالگی همراه Norwegian Radio Orchestra و سپس حضور با Oslo Philharmonic به رهبری Mariss Jansons بیش از پیش دیده شد. آشنایی با Anne-Sophie Mutter در ۱۹۹۸ مسیر حرفه‌ای او را تقویت کرد و فرانگ با توصیه او به هامبورگ رفت و میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ بورسیه Anne-Sophie Mutter Foundation را دریافت کرد. از اوایل دهه ۲۰۰۰، برنامه‌های اجرایی فرانگ در پایتخت‌های اروپایی و توکیو گسترش یافت و اجرای او با London Philharmonic Orchestra در ۲۰۰۷ و همکاری دوئت با Anne-Sophie Mutter در کنسرتوی دو ویولن Bach در ۲۰۰۸، دامنه مخاطبانش را وسیع‌تر کرد. او در ۲۰۱۰ با نخستین ضبط‌های خود شامل کنسرتوی ویولن سیبلیوس و کنسرتوی ویولن شماره ۱ پروکوفیف به عنوان Young Artist of the Year از سوی EMI Classics معرفی شد و سال بعد جایزه Edison Klassiek Newcomer Award را در هلند دریافت کرد. فرانگ در کنار فعالیت‌های ارکسترال، در موسیقی مجلسی نیز حضوری پررنگ دارد و با هنرمندانی چون Martha Argerich، Mitsuko Uchida و Gidon Kremer همکاری کرده است؛ همچنین در سال‌های بعد با Warner Classics آلبوم‌هایی از جمله کنسرتوهای ویولن موتسارت با Arcangelo (۲۰۱۵)، کنسرتوی ویولن شماره ۱ بارتوک (۲۰۱۸)، آثاری از Paganini و Schubert (۲۰۱۹) و کنسرتوهای ویولن بتهوون و استراوینسکی (۲۰۲۲) منتشر کرد و با ارکسترهایی چون Berlin Philharmonic، Concertgebouw Orchestra و Cleveland Orchestra روی صحنه رفت.