Kurt Weill

دربارهٔ Kurt Weill

کورت وایل، آهنگساز آلمانی‌تبار، در دساو و در خانواده‌ای موسیقی‌دوست به دنیا آمد و از نوجوانی با حمایت آلبرت بینگ، مدیر تئاتر درباری دساو، مسیر حرفه‌ای خود را جدی‌تر دنبال کرد. او مدتی نزد انگلبرت هومپردینک آهنگسازی آموخت و سپس در برلین در کلاس‌های استادانه فه‌روچو بوزونی شرکت کرد، در حالی‌که هم‌زمان به‌عنوان رهبر ارکستر نیز فعالیت داشت. نخستین همکاری موفق او با نمایشنامه‌نویس گئورگ کایزر در Der Protagonist (1926) توجهش را به اهمیت ارتباط مستقیم با مخاطب جلب کرد. وایل در سال 1926 با بازیگر و خواننده لوتِه لِنیا ازدواج کرد و صدای ویژه او را الهام‌بخش مهمی برای ترانه‌هایش می‌دانست. در ادامه، همکاری‌اش با برتولت برشت به آثاری چون Mahagonny-Songspiel (1927) و به‌ویژه Die Dreigroschenoper (1928) انجامید که با قطعه «Moritat» (Mack the Knife) شهرتی گسترده یافت؛ این همکاری پس از Der Jasager (1930) متوقف شد و بعدها یک‌بار دیگر با Die Sieben Todsünden (1934) از سر گرفته شد. وایل در میانه دهه 1930 اروپا را ترک کرد و از 1935 در نیویورک ساکن شد؛ او پس از پیوستن دوباره به لِنیا و دریافت تابعیت، مسیر تازه‌ای را در تئاتر موزیکال آمریکا آغاز کرد. پس از چند تجربه ناموفق، با Knickerbocker Holiday (1938) به موفقیتی جدی رسید و در سال‌های بعد با آثاری چون Lady in the Dark (1941)، One Touch of Venus (1943)، Love Life (1948) و Lost in the Stars (1949) جایگاهش در برادوی تثبیت شد. او در پی خلق نوعی «اپرای مردمی» بود و Street Scene (1946) که بر اساس نمایشی از Elmer Rice و با اشعاری از Langston Hughes شکل گرفت، نزدیک‌ترین اثر او به این ایده به شمار می‌آید. وایل در ۳ آوریل ۱۹۵۰ بر اثر سکته قلبی درگذشت؛ چند سال بعد، لِنیا با سفارش تنظیم نسخه انگلیسی Die Dreigroschenoper به مارک بلیتزستاین، زمینه اجرای موفق آن در 1954 را فراهم کرد و موجی تازه از توجه به آثار وایل را برانگیخت.