Aaron Copland

دربارهٔ Aaron Copland

آرون کوپلند از چهره‌های تعیین‌کنندهٔ موسیقی آمریکا در سدهٔ بیستم بود؛ آهنگسازی که پس از حضور در فضای هنری پاریس دههٔ ۱۹۲۰، با دانشی گسترده و نگاهی بین‌المللی به کشورش بازگشت و طی چند دهه به‌عنوان آهنگساز، مروج و آموزگار نقشی محوری یافت. موسیقی او از مرزهای سالن کنسرت فراتر رفت و در حافظهٔ عمومی جای گرفت؛ از جمله با آثاری چون «Fanfare for the Common Man» و «Rodeo» که در موقعیت‌های گوناگون شنیده شده‌اند. کوپلند در بروکلین نیویورک به دنیا آمد و از نوجوانی به پیانو و آهنگسازی روی آورد؛ به‌جای تحصیل دانشگاهی، نزد Rubin Goldmark و همچنین Victor Wittgenstein و Clarence Adler آموزش دید و سپس در Fontainebleau و پاریس زیر نظر Ricardo Viñes و Nadia Boulanger تجربه‌اندوزی کرد. اجرای «Organ Symphony» او در سال ۱۹۲۴ به رهبری Koussevitzky آغاز پیوندی حرفه‌ای شد که بعدها به فعالیت آموزشی‌اش در Berkshire Music Center (Tanglewood) انجامید. پس از بازگشت، زبان موسیقایی کوپلند مدتی به سوی ایجاز و سخت‌گیری گرایش یافت و «Piano Variations» (۱۹۳۰) به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از آن دوره شناخته می‌شود. از میانهٔ دههٔ ۱۹۳۰ او با تأکید بر ارتباط مستقیم با مخاطب، به سبکی شفاف‌تر و ملودی‌محور نزدیک شد و در باله‌هایش، با بهره‌گیری سنجیده از رنگ‌وبوی فولکلور و سادگی هارمونیک، به محبوبیتی گسترده رسید. از دههٔ ۱۹۵۰ به بعد با وجود کاهش آهنگسازی، همچنان به تجربه‌گری ادامه داد و در آثاری چون «Piano Fantasy» و «Connotations» رویکردی شخصی به اصول دوازده‌صدایی نشان داد، بی‌آنکه خصلت تغزلی زبانش از میان برود؛ این ویژگی در «Duo for flute and piano» (۱۹۷۱) نیز آشکار است. او در سال‌های پایانی بیشتر به تدریس، نویسندگی و رهبری ارکستر پرداخت و در کنار اجرای آثار خود، قطعات بسیاری از آهنگسازان دیگر را نیز رهبری کرد؛ همچنین با همکاری Vivian Perlis زندگینامهٔ دوجلدی‌اش را به پایان رساند که از منابع مهم برای شناخت مسیر موسیقی آمریکا در قرن بیستم به‌شمار می‌آید.