Franz Schubert

دربارهٔ Franz Schubert

فرانتس پیتر شوبرت از نخستین چهره‌های رمانتیسم و آهنگسازی است که بیش از هر کس دیگر، لید را به بلوغ هنری رساند. او آموزش موسیقی را در کودکی نزد پدر و برادرانش آغاز کرد و پس از پذیرفته‌شدن در مدرسهٔ شبانه‌روزی Stadtkonvikt، با فضای حرفه‌ای آواز و آهنگسازی آشنا شد؛ آثاری که در همان سال‌ها نوشت توجه آنتونیو سالیری را برانگیخت. پس از تغییر صدا، به خانه بازگشت و مدتی به‌ناچار به شغل آموزگاری پرداخت، اما شب‌ها با شور و پشتکار بی‌وقفه می‌نوشت؛ تا پیش از بیست‌سالگی بیش از صد ترانه و نیز آثاری در قالب‌های سمفونیک، مجلسی و صحنه‌ای خلق کرده بود. شوبرت سپس تدریس را کنار گذاشت و مدتی به‌عنوان معلم خصوصی موسیقی در خانوادهٔ Esterházy کار کرد و بعد از آن، در حلقه‌ای از دوستان هنرمند و حامی، زندگی و کار خود را پیش برد. هرچند سفارش‌هایی برای اپرا دریافت کرد و آثاری چون Die Zwillingsbrüder و Zauberharfe را نوشت، این تجربه‌ها با استقبال سرد روبه‌رو شد و راه او برای انتشار گسترده نیز به‌دلیل زبان هارمونیک نامتعارفش هموار نبود؛ در نتیجه، با کمک دوستانش برخی آثارش را به‌صورت مستقل منتشر کرد، اما از نظر مالی در تنگنا ماند. عضویت افتخاری او در Musikverein of Graz و سپس اجرای آثارش در کنسرتی در وین، نشانه‌ای از شناخته‌شدن دیرهنگامش بود، با این حال بیماری فرصت تداوم این موفقیت را از او گرفت. شوبرت در جوانی درگذشت، اما میراثی پرشمار از سمفونی‌ها، آثار مجلسی و سونات‌های پیانو بر جای گذاشت و بیش از همه با صدها لید شناخته می‌شود؛ از جمله Gretchen am Spinnrade و Erlkonig، و نیز چرخه‌های آوازی اثرگذار Die Schöne Müllerin و Winterreise که بر آهنگسازانی مانند روبرت شومان و گوستاو مالر تأثیر گذاشت.