هنرمند

Antonin Dvorak

۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه

آخرین آهنگ

Suite bergamasque, L. 75: III. Clair de lune

۱۹ مهر ۱۴۰۵

برترین آهنگ‌ها

مشاهدهٔ همه

It's Not All Bad, After All

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Erik Satie، Franz Liszt، John Field، Ludwig van Beethoven، Peter Breiner

۲:۲۳

No. 7, Zdes' khorosho (Arr. V. Babin for 2 Pianos)

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Erik Satie، Franz Liszt، John Field، Ludwig van Beethoven، Sergei Rachmaninoff، TWO4PIANO

۲:۰۷

12 Lieder von Franz Schubert, S. 558 (Excerpts): No. 3, Du bist die Ruh

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Erik Satie، Franz Liszt، Goran Filipec، John Field، Ludwig van Beethoven

۴:۱۷

Songs Without Words, Book 7, Op. 85: No. 1 in F Major, MWV U 150

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Erik Satie، Felix Mendelssohn، Franz Liszt، John Field، Ludwig van Beethoven

۲:۲۱

6 Idyls after Goethe, Op. 28: No. 2 Siesta (Slowly, swayingly)

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Edward MacDowell، Erik Satie، Franz Liszt، John Field، Ludwig van Beethoven

۱:۵۱

دربارهٔ Antonin Dvorak

آنتونین دوُورژاک، آهنگساز برجستهٔ چک، به‌سبب موسیقی پرنشاط و خوش‌ساختش شناخته می‌شود؛ آثاری با فرم‌های روشن، ملودی‌هایی به‌یادماندنی و حس رنگ‌آمیزی دقیق در ارکستراسیون. او با آمیختن الهام‌های فولکلور با قالب‌های کلاسیک، در همهٔ گونه‌ها از سمفونی و کنسرتو تا موسیقی مجلسی و اپرا، زبان شخصی و یکپارچه‌ای پدید آورد. سمفونی شمارهٔ ۹ («From the New World»، ۱۸۹۳) از محبوب‌ترین نمونه‌های ادبیات سمفونیک است و کنسرتوی ویولنسل او (۱۸۹۴–۱۸۹۵) جایگاهی محوری در رپرتوار دارد. در موسیقی مجلسی نیز مجموعهٔ کوارتت‌های زهی، کوئینتت «American» (۱۸۹۳) و تریوی «Dumky» (۱۸۹۰–۱۸۹۱) از برجسته‌ترین نمونه‌ها به‌شمار می‌آیند. بخشی از آثار «American» و «New World» در دورهٔ اقامت او در ایالات متحده در اوایل دههٔ ۱۸۹۰ شکل گرفت؛ دوره‌ای که در آن، در کنار فعالیت‌های آموزشی، با فضای فرهنگی تازه روبه‌رو شد و در عین حال ارتباطاتی هنری برقرار کرد. دوُورژاک که از خانواده‌ای ساده برخاسته بود، در پراگ آموزش دید و در آغاز کار به‌عنوان نوازندهٔ ویولا و ارگ‌نواز فعالیت کرد، پیش از آن‌که با حمایت‌هایی حرفه‌ای و همکاری با ناشران، شهرتی فراگیر به‌دست آورد. در سال‌های پایانی، بار دیگر به اپرا روی آورد و «Rusalka» (۱۹۰۱) به ماندگارترین اثر آوازی او تبدیل شد؛ همچنین نقش او به‌عنوان استاد و پرورش‌دهندهٔ نسل بعدی آهنگسازان چک، از جمله Josef Suk، در تداوم نفوذ هنری‌اش اهمیت ویژه‌ای دارد.