هنرمند

Edward MacDowell

۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه

آخرین آهنگ

Czardas. Op. 24, No. 4 - Duo-Art 5824

۳ مهر ۱۴۰۵

برترین آهنگ‌ها

مشاهدهٔ همه

6 Idyls after Goethe, Op. 28: No. 2 Siesta (Slowly, swayingly)

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Edward MacDowell، Erik Satie، Franz Liszt، John Field، Ludwig van Beethoven

۱:۵۱

Woodland Sketches, Op. 51: No. 3: At an Old Trysting Place

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonin Dvorak، Claude Debussy، Domenico Scarlatti، Edward MacDowell، Erik Satie، Franz Liszt، John Field، Ludwig van Beethoven

۱:۳۵

Twelve Etudes. Op. 39: No. 12, Hungarian - Duo-Art 71270

Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Antonio Vivaldi، Edward MacDowell، Frederic Chopin، George Frideric Handel، John Henry Powell، Maurice Ravel، Peter Phillips، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Robert Schumann، Winifred Byrd، Wolfgang Amadeus Mozart

۱:۲۶

Twelve Etudes. Op. 39. No.8. Shadow Dance - Duo-Art 5791

Sergei Prokofiev، Alexander Scriabin، Antonio Vivaldi، Domenico Scarlatti، Edward MacDowell، Erik Satie، Franz Schubert، Georges Bizet، Peter Phillips، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Sergei Rachmaninoff، Victor Wittgenstein، Yolanda Mero

۱:۲۰

MacDowell: New England Idyls, Op. 62: No. 1, An Old Garden

Johann Sebastian Bach، Aaron Copland، Adolphe Adam، Alban Berg، Albert Roussel، Alberto Ginastera، Claude Debussy، Edward MacDowell، Frederic Chopin، Ludwig van Beethoven، Michel Legrand، Wolfgang Amadeus Mozart

۱:۵۹

دربارهٔ Edward MacDowell

ادوارد مک‌داول در آغاز قرن بیستم یکی از مهم‌ترین آهنگسازان «کانن» موسیقی آمریکا شمرده می‌شد، هرچند در دهه‌های بعد با تغییر ذائقه‌ها و مسیرهای تازه، نام و آثارش برای مدتی کم‌رنگ شد. با این حال، اثرگذاری زبان موسیقایی او—به‌ویژه در موسیقی‌های همراهِ تولیدات رسانه‌ای دههٔ ۱۹۳۰—قابل پیگیری است و شماری از نوازندگان برجسته، از جمله André Watts و Constance Keene، همواره بر ارزش بازخوانی آثارش تأکید کرده‌اند. در میان کارهای او، مجموعهٔ Sketches و سونات «Keltic» جایگاهی ویژه دارند؛ دومی تاملی شخصی بر ریشه‌های اسکاتلندی-ایرلندی اوست و اولی نمونه‌ای از ظرافت تصویری و بیان شاعرانه‌اش در قالب‌های کوتاه پیانویی. مک‌داول در نیویورک به دنیا آمد و از کودکی آموزش پیانو را آغاز کرد؛ آشنایی‌اش با پیانیست نامدار Teresa Carreño مسیر رشد او را شتاب داد. او برای ادامهٔ تحصیل به اروپا رفت، مدتی در کنسرواتوار پاریس درس خواند و سپس با انگیزهٔ تمرکز جدی‌تر بر هنر خود راهی آلمان شد؛ در شهرهایی چون اشتوتگارت و فرانکفورت آموزش دید و با Joachim Raff کار کرد و اجرای او در حضور Franz Liszt نیز در شکل‌گیری اعتبارش نقش داشت. مک‌داول پس از ازدواج با Margaret Nevins و با توصیهٔ لیست، بیش از پیش بر آهنگسازی متمرکز شد و آثاری مانند First and Second Modern Suites با استقبال روبه‌رو شدند. بازگشت او به بوستون دوره‌ای پربار رقم زد که حاصلش آثاری چون Second Piano Concerto، Indian Suite، Sonata Tragica و Woodland Sketches بود؛ مجموعه‌ای که قطعات To a Water Lily و To a Wild Rose را در خود دارد. او بعدها مسئولیت بخش موسیقی دانشگاه کلمبیا را پذیرفت، اما فشارهای اداری و سپس یک سانحه، سلامت او را فرسود و سرانجام در سال ۱۹۰۸ در پیتربورو درگذشت؛ همسرش مزرعهٔ خانوادگی را به اقامتگاهی برای هنرمندان تبدیل کرد که به یکی از شناخته‌شده‌ترین مراکز از این دست در آمریکا بدل شد.