Sergei Prokofiev

دربارهٔ Sergei Prokofiev

سرگئی پروکوفیف با دمیدن نگاهی تازه به قالب‌های سمفونی، سونات و کنسرتو، به یکی از صداهای منحصربه‌فرد موسیقی سده بیستم بدل شد. او که هم‌زمان آهنگساز و پیانیستی درخشان بود، از کودکی آموزش پیانو را نزد مادرش آغاز کرد و از حدود پنج‌سالگی آهنگسازی را تجربه کرد؛ سپس نزد Reyngol'd Gliere درس گرفت و در ۱۳سالگی وارد کنسرواتوار سن‌پترزبورگ شد، جایی که با استادانی چون Lyadov و Rimsky-Korsakov کار کرد و دوستی پایدارش با Nicolai Myaskovsky شکل گرفت. پروکوفیف پس از فراغت از تحصیل، با اجراهای پیانو در سن‌پترزبورگ، مسکو و سپس اروپا شناخته شد و بخشی از شهرت آغازین او به آثاری گره خورد که توان تکنیکی‌اش را برجسته می‌کردند، از جمله Sarcasms, Op. 17 و Visions fugitives, Op. 22 و چند سونات نخست پیانو. او در کنار موسیقی پیانو، به‌طور پیوسته برای ارکستر، اپرا و باله نوشت و در دوره‌هایی میان آمریکا و اروپا رفت‌وآمد داشت. سفارش اپرای The Love for Three Oranges در ۱۹۱۹ از سوی Chicago Opera نقطه‌ای مهم در کارنامه‌اش بود و پس از بازگشت به اروپا در ۱۹۲۲، در ۱۹۲۳ با خواننده‌ای به نام Lina Llubera ازدواج کرد و در پاریس ساکن شد. در سال‌های بعد، ضمن ادامه آهنگسازیِ سفارشی و تجربه واکنش‌های متفاوت منتقدان و مخاطبان، آثاری پدید آورد که برخی از آن‌ها به موفقیتی گسترده رسیدند؛ از جمله باله Romeo and Juliet و نیز Cinderella. در سال‌های پایانی، فشارهای نهادی بر اجرای آثارش و افت سلامت بر زندگی حرفه‌ای او سایه انداخت، اما تا پایان همچنان با مهارت و خلاقیتی چشمگیر نوشت و سرانجام در ۵ مارس ۱۹۵۳ درگذشت.