Aram Khachaturian

دربارهٔ Aram Khachaturian

آرام خاچاطوریان (1903–1978)، آهنگساز ارمنی‌تبار متولد تفلیس، از چهره‌های برجسته موسیقی سده بیستم بود که مسیر هنری‌اش دیر شکل گرفت. او در سال‌های مدرسه توبا می‌نواخت و پیانو را خودآموز آموخت، اما ابتدا به زیست‌شناسی علاقه داشت و تا ورود به آکادمی موسیقی گنسین در مسکو در 1922 آموزش رسمی موسیقی را آغاز نکرد. استعداد چشمگیرش به‌سرعت آشکار شد؛ از 1925 نزد گنسین به‌صورت خصوصی آهنگسازی آموخت، سپس در 1929 به کلاس آهنگسازی میاسکوفسکی در کنسرواتوار مسکو پیوست و با آثاری چون سمفونی شماره 2 در لا مینور «With a Bell» (1935) و کنسرتوی پیانو در ر بمل ماژور (1936) جایگاه خود را تثبیت کرد. او از 1950 در کنسرواتوار مسکو و آکادمی گنسین تدریس کرد و همان سال فعالیتش را به‌عنوان رهبر ارکستر آغاز کرد و تا پایان عمر، اجراهای متعددی در اروپا و نیز سفری هنری به واشینگتن دی.سی. داشت که در آن آثار خود را با National Symphony Orchestra رهبری کرد. زبان موسیقایی خاچاطوریان بر شور ملودیک و نیروی ریتمیک موسیقی فولکلور ارمنی تکیه دارد؛ هرچند گاه از ناهماهنگی‌های تیز بهره می‌گیرد، در مجموع به بیانی روشن و عمدتاً دیاتونیک وفادار می‌ماند. کنسرتوی پیانو و کنسرتوی ویولن در ر مینور آثاری پرشور و نمایشی‌اند که به‌سبب شفافیت و بیان مستقیم، همچنان در رپرتوار اجرا باقی مانده‌اند. با این همه، محبوب‌ترین قطعه او «Sabre Dance» از باله Gayane است؛ در کنار آن، مجموعه‌ای گسترده از موسیقی فیلم، ترانه، قطعات پیانو و آثار مجلسی نیز در کارنامه‌اش دیده می‌شود.