هنرمند

Alexander Borodin

۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه

آخرین آهنگ

Symphony No. 2 in B Minor: I. Allegro

۲۴ مهر ۱۴۰۵

برترین آهنگ‌ها

مشاهدهٔ همه

Bartok: For Children, Sz. 42, Book IV Slovakian Folk Songs: No. 66, The Pine Forest. Poco andante

Alexander Borodin، Alban Berg، Alberic Magnard، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Alessandro Stradella، Antoine Forqueray، Bela Bartok، Cole Porter، Dezso Ranki، Wolfgang Amadeus Mozart

۰:۴۵

Charpentier: Sans frayeur dans ce bois, H. 467

Alexander Borodin، Alban Berg، Alberic Magnard، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Alessandro Stradella، Antoine Forqueray، Cole Porter، Marc-Antoine Charpentier، Thomas Dunford، Wolfgang Amadeus Mozart

۲:۵۶

Quilter: Suite from Where the Rainbow Ends: IV. Goblin Forest

Alexander Borodin، Alban Berg، Alberic Magnard، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Alessandro Stradella، Antoine Forqueray، Cole Porter، Northern Sinfonia Of England، Richard Hickox، Wolfgang Amadeus Mozart

۲:۵۵

Guedron: Airs de cour, Livre premier: No. 27, En ce bois si beau

Alexander Borodin، Alban Berg، Alberic Magnard، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Alessandro Stradella، Antoine Forqueray، Boston Camerata، Cole Porter، Joel Cohen، Wolfgang Amadeus Mozart

۲:۴۹

Gabrieli, A: Concerti, Libro II: No. 13, Risonanza di echo. "O Dea che tra le selve"

Alexander Borodin، Alban Berg، Alberic Magnard، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Alessandro Stradella، Antoine Forqueray، Cole Porter، Ensemble Vocal de Lausanne، Michel Corboz، Wolfgang Amadeus Mozart

۳:۱۹

دربارهٔ Alexander Borodin

الکساندر بوردین، آهنگساز برجستهٔ روس، با وجود آن‌که بخش عمدهٔ زندگی حرفه‌ای‌اش را به‌عنوان دانشمندی نامدار در حوزهٔ شیمی و پژوهش دربارهٔ آلدهیدها گذراند، جایگاهی استوار در تاریخ موسیقی به دست آورد. او به‌ویژه در خلق رنگ‌آمیزی‌های ملودیک و فضاسازی‌های «شرقی‌مآبانه» مهارت داشت؛ ویژگی‌ای که در شناخته‌شده‌ترین بخش اثرش، «Polovtsian Dances» از اپرای Prince Igor، به‌روشنی شنیده می‌شود. بوردین در کودکی نواختن چند ساز را آموخت و به آهنگسازی علاقه نشان داد، اما تحصیلات رسمی‌اش را در آکادمی پزشکی-جراحی سن‌پترزبورگ در رشتهٔ شیمی ادامه داد، در سال ۱۸۵۸ دکتری گرفت و پس از دوره‌ای مطالعه در اروپا، به روسیه بازگشت و به مقام استادی رسید؛ با این حال، پیوند او با موسیقی هرگز گسسته نشد. دیدار بوردین با میلی بالاکیرف در ۱۸۶۲ مسیر هنری‌اش را روشن‌تر کرد و او را به بهره‌گیری از عناصر موسیقی فولکلور روسی در آثار ارکسترال و نمایشی سوق داد. در همین دوره به حلقهٔ آهنگسازانی پیوست که بعدها با عنوان «The Five» شناخته شدند و حاصل این فضا در آثاری چون Symphony No. 1 in E flat major (۱۸۶۷) و Symphony No. 2 in B minor (آغاز ۱۸۶۹) نمود یافت. او در همان سال کار بر اپرای چهارپرده‌ای Prince Igor را آغاز کرد، اما این اثر تا پایان عمر ناتمام ماند و پس از درگذشتش توسط نیکلای ریمسکی-کورساکف و الکساندر گلازونوف تکمیل شد؛ گلازونوف همچنین Symphony No. 3 in A minor را نیز به سرانجام رساند. بوردین در کنار تدریس و پژوهش، در ۱۸۷۲ در راه‌اندازی دوره‌های پزشکی برای زنان نقش داشت و مشکلات جسمی در دههٔ ۱۸۸۰ فرصت آهنگسازی‌اش را محدود کرد، با این همه مجموعه‌ای ارزشمند از خود به‌جا گذاشت: بیش از دوازده ترانه، قطعات پیانو، دو کوارتت زهی (از جمله نوکتورن مشهورِ کوارتت دوم) و پوئم سمفونیک In the Steppes of Central Asia (۱۸۸۰). او در ۲۷ فوریهٔ ۱۸۸۷ در سن‌پترزبورگ درگذشت.