Fritz Kreisler

دربارهٔ Fritz Kreisler

فریتس کرایسلر، ویولنیست برجستهٔ دورهٔ آغازین ضبط‌های صوتی، با رنگ صدای گرم و جمله‌بندی صیقل‌خورده‌اش به یکی از چهره‌های محبوب صحنهٔ موسیقی بدل شد. بیان او ریشه در سنت موسیقایی وین داشت و اجراهایش در هر کجا که روی صحنه می‌رفت، مخاطبان پرشماری را جذب می‌کرد. در سال ۱۹۳۵ نیز هنگامی که روشن شد شماری از قطعات کوتاهی که پیش‌تر به‌عنوان تنظیم‌هایی در سبک آهنگسازانی چون Couperin، Vivaldi و Pugnani اجرا می‌شدند، در حقیقت ساختهٔ خود او بوده‌اند، اعتبار و محبوبیتش نزد شنوندگان همچنان پابرجا ماند. کرایسلر در خانواده‌ای اهل فرهنگ پرورش یافت و نخستین درس‌های ویولن را از پدرش آموخت؛ او در هفت‌سالگی نخستین اجرای عمومی‌اش را تجربه کرد و به‌سبب استعداد چشمگیرش زودتر از سن معمول وارد کنسرواتوار وین شد و زیر نظر Joseph Hellmesberger نشان عالی دریافت کرد. سپس در پاریس نزد Delibes و Massart به تحصیل پرداخت و در دوازده‌سالگی جایزهٔ Premier Grand Prix de Rome را به دست آورد. پس از فرازونشیب‌هایی در مسیر حرفه‌ای، با «دومین آغاز» در برلین و سپس تورهای موفق در آمریکا در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳ به شهرتی جهانی رسید. از نقطه‌های مهم کارنامه‌اش اجرای نخست کنسرتوی ویولن Elgar در لندن در سال ۱۹۱۰ است. او در سال‌های بعد میان اروپا و آمریکا رفت‌وآمد داشت، از دههٔ ۱۹۲۰ مدتی در برلین اقامت کرد و سرانجام در آمریکا ساکن شد؛ آخرین کنسرت عمومی‌اش را در ۱۹۴۷ برگزار کرد و تا ۱۹۵۰ نیز در برنامه‌های رادیویی به نوازندگی ادامه داد.