هنرمند
Theodor Leschetizky
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Jean Sibelius، Anton Bruckner، Edvard Grieg، Erik Satie، Johannes Brahms، Manuel de Falla، Mark Hambourg، Peter Phillips، Phillip Gordon، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Sergei Prokofiev، Theodor Leschetizky، Wolfgang Amadeus Mozart
Aram Khachaturian، Alexander Scriabin، Anton Bruckner، Edvard Grieg، Erik Satie، Franz Schubert، Gabriel Fauré، Guiomar Novaes، Ignaz Friedman، Jean Sibelius، Johannes Brahms، Manuel de Falla، Peter Phillips، Phillip Gordon، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Richard Wagner، Sergei Prokofiev، Theodor Leschetizky، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Alexander Scriabin، Cecile Chaminade، Domenico Scarlatti، Edvard Grieg، Erik Satie، Ernst von Dohnanyi، Felix Mendelssohn، Franz Liszt، Giovanni Sgambati، Johann Pachelbel، Leopold Godowsky، Leos Janacek، Modest Mussorgsky، Peter Phillips، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Ralph Vaughan Williams، Rudolph Ganz، Theodor Leschetizky، Wilhelm Backhaus، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Domenico Scarlatti، Edvard Grieg، Erik Satie، Ernst von Dohnanyi، Felix Mendelssohn، Franz Liszt، Frederic Chopin، Leopold Godowsky، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Theodor Leschetizky، Wilhelm Backhaus
Sergei Rachmaninoff، Alexander Scriabin، Carl Maria von Weber، Claude Debussy، Erik Satie، Felix Mendelssohn، Franz Schubert، Jean Sibelius، Ludwig van Beethoven، Maurice Ravel، Ossip Gabrilowitsch، Peter Phillips، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Robert Schumann، Sergei Prokofiev، Theodor Leschetizky، Winifred Byrd، Wolfgang Amadeus Mozart
دربارهٔ Theodor Leschetizky
لشِتیتسکی آموزش پیانو را در شهر لانتسوت نزد پدرش آغاز کرد و در ده‌سالگی در لمبرگ نخستین اجرای عمومی خود را انجام داد. اندکی بعد همراه خانواده به وین رفت و زیر نظر چرنی در پیانو و سکتر در آهنگسازی آموزش دید. در سال ۱۸۵۲ به سن‌پترزبورگ نقل مکان کرد، با آنتون روبینشتاین دوستی یافت و با اجراهایش و نیز جذب شاگردان متعدد، جایگاه چشمگیری در محافل موسیقی به دست آورد. او تا سال ۱۸۶۲ به‌عنوان مدرس و مدیر بخش پیانو در کنسرواتوار فعالیت کرد و در ۱۸۷۸ به وین بازگشت تا بیش از پیش بر آموزش تمرکز کند. لشِتیتسکی در کنار موفقیت‌هایش به‌عنوان پیانیست و رهبر ارکستر، به روشی آموزشی شناخته می‌شد که بر تمرکز و درک دقیقِ جزئیات هر اثر تأکید داشت. آثار او عمدتاً برای پیانو نوشته شده‌اند و در میان آن‌ها نوکتورن‌ها، رمانس‌ها و رقص‌های سالنی دیده می‌شود.