هنرمند
Felicity Lott
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Antonin Dvorak، Agustin Barrios Mangore، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Anatoly Lyadov، Andre Caplet، Andre Messager، Antonio Vivaldi، Armin Jordan، Cole Porter، Felicity Lott، Maurice Delage، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Aaron Copland، Adolphe Adam، Alban Berg، Albert Roussel، Alberto Ginastera، Armin Jordan، Claude Debussy، Felicity Lott، Frederic Chopin، Ludwig van Beethoven، Maurice Delage، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Aaron Copland، Agustin Barrios Mangore، Alban Berg، Albert Roussel، Alessandro Scarlatti، Armin Jordan، Claude Debussy، Felicity Lott، Frederic Chopin، Ludwig van Beethoven، Maurice Delage، Wolfgang Amadeus Mozart
دربارهٔ Felicity Lott
فلیسیتی لات، سوپرانوی انگلیسی، آموزش موسیقی را با ویولن و پیانو آغاز کرد و پس از دریافت مدرکی در زبان فرانسه از Royal Holloway College مسیر حرفه‌ای خود را در آواز جدی‌تر دنبال کرد. او با ورود به Royal Academy of Music و سپس حضور بر صحنه‌های لندن، به‌تدریج با نقش‌هایی در آثار Tolomeo، Die Zauberflöte، King Roger، We Come to the River، A Midsummer Night’s Dream، The Rake’s Progress و The Midsummer Marriage شناخته شد. در کنار رپرتوار کلاسیک، نقش‌های برجسته‌ای چون Poppea در L’incoronazione di Poppea، کنتس در Le nozze di Figaro، Fiordiligi در Così fan tutte و Xiphares در Mitridate, rè di Ponto را اجرا کرد و در اپرای فرانسوی نیز با Louise، Dialogues des Carmélites و La voix humaine درخشید؛ همچنین با نقش‌های مهمی در Capriccio، Der Rosenkavalier، Intermezzo و Arabella جایگاهی ویژه در اجرای آثار اشتراوس یافت و در خانه‌های اپرای بزرگ جهان از جمله شیکاگو، سان‌فرانسیسکو، متروپولیتن، وین، پاریس و مونیخ روی صحنه رفت. لات در کنار اپرا، در رسیتال و اجرای آوازی نیز حضوری پررنگ دارد و از اعضای نخستین Songmaker’s Almanac به ابتکار گراهام جانسون بوده است. اجراهای او از Italienisches Liederbuch، آثار آوازی فرانسيس پولانک، Frauenliebe und -leben و Sieben frühe Lieder تحسین فراوان برانگیخته و برنامه‌های رسیتال او به تنوع و توجه به قطعات کمتر شنیده‌شده شناخته می‌شود؛ او همچنین با ارکسترهای معتبر بین‌المللی همکاری داشته و در رپرتوار کنسرتی‌اش آثاری از مالر، اوراتوریوهای باخ، هندل و مندلسون و نیز Four Last Songsِ اشتراوس جایگاهی مهم دارند. از نظر ویژگی‌های صوتی، صدای او با گذر زمان رنگی تیره‌تر و عمقی بیشتر یافته و با کنترل دقیق دینامیک، جمله‌پردازی ممتد و توانایی بازیگری، شخصیت‌پردازی‌های کامل و قانع‌کننده‌ای ارائه کرده است؛ در سال‌های بعد نیز در کنار اجراهای صحنه‌ای، ضبط‌هایی از جمله آثاری از شوبرت، الگارد و مالر منتشر کرد.