Alfred Cortot

دربارهٔ Alfred Cortot

آلفرد دُنی کورتو، پیانیست و رهبر ارکستر فرانسوی-سوئیسی، در کنسرواتوار پاریس آموزش دید و در سال ۱۸۹۶ جایزهٔ نخست پیانو را به دست آورد. همان سال با اجرای کنسرتوی سوم پیانوی بتهوون نخستین حضور مهم خود را رقم زد و به‌سرعت به‌عنوان مفسری برجسته برای کنسرتوهای بتهوون شناخته شد. او در اواخر دههٔ ۱۸۹۰ برای مطالعهٔ موسیقی Richard Wagner به بایرویت رفت و سپس با فعالیت‌های رهبری و آموزشی، نقش مؤثری در معرفی این رپرتوار در پاریس ایفا کرد. کورتو در آغاز قرن بیستم مجموعه‌ کنسرت‌های Association des Concerts A. Cortot را بنیان گذاشت و در کنار اجرای آثار شاخص، به معرفی موسیقی معاصر فرانسه نیز پرداخت. در سال‌های بعد، با همکاری Pablo Casals و Jacques Thibaud یکی از شناخته‌شده‌ترین تریوهای پیانو را شکل داد و هم‌زمان با تدریس در کنسرواتوار پاریس، فعالیت گسترده‌ای در اجراهای تک‌نوازی و موسیقی مجلسی داشت. او در ۱۹۱۹ École Normale de Musique را بنیان نهاد و با برگزاری دوره‌های تفسیر موسیقی، بر آموزش نسل تازه‌ای از نوازندگان اثر گذاشت. کورتو همچنین ویراستاری دقیق و پژوهش‌محورِ رپرتوار پیانو را دنبال کرد و به‌ویژه با ویرایش‌های معتبر از آثار Frédéric Chopin و تفسیرهای ممتازش از Chopin و Robert Schumann شناخته می‌شود. میراث ماندگار او بیش از همه در ضبط‌های دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ و نیز در مجموعهٔ ارزشمند دست‌نوشته‌ها و نت‌هایی است که پس از درگذشتش میان چند کتابخانه و دانشگاه مهم تقسیم شد.