هنرمند
Piotr Anderszewski
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Alexander Glazunov، Albert Roussel، Alessandro Marcello، Alessandro Scarlatti، Andre Caplet، Anton Bruckner، John Field، Piotr Anderszewski، Robert Schumann، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Agustin Barrios Mangore، Anonymous، Antonin Dvorak، Antonio Vivaldi، Arcangelo Corelli، Claude Debussy، Frederic Chopin، Johannes Brahms، John Field، Ludwig van Beethoven، Piotr Anderszewski، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Agustin Barrios Mangore، Anonymous، Antonin Dvorak، Antonio Vivaldi، Arcangelo Corelli، Astor Piazzolla، Camille Saint-Saens، Charles Gounod، Charlie Chaplin، Christoph Willibald Gluck، Claude Debussy، Claudio Monteverdi، Dmitri Shostakovich، Edvard Grieg، Ennio Morricone، Enrique Granados، Erik Satie، Frederic Chopin، John Field، Ludwig van Beethoven، Piotr Anderszewski، Wolfgang Amadeus Mozart
دربارهٔ Piotr Anderszewski
پیانیست لهستانی، پیوتر آندرژفسکی (متولد ۴ آوریل ۱۹۶۹ در ورشو)، با گرایشی روشن به آثار ساختارمند و در عین حال نگاهی شاعرانه و حساس به تفسیر موسیقی شناخته می‌شود؛ رویکردی که در اجراهای او از «Diabelli Variations» بتهوون نمود ویژه‌ای دارد. او در کنسرواتوارهای لیون و استراسبورگ، آکادمی موسیقی «Chopin» در ورشو و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در لس‌آنجلس تحصیل کرد و در کلاس‌های استادان برجسته‌ای چون Fou Ts'ong، Murray Perahia و Leon Fleisher نیز تجربه اندوخت. نقطه عطف آغازین کارنامه‌اش به مسابقه پیانوی Leeds در سال ۱۹۹۰ بازمی‌گردد؛ رویدادی که با وجود کناره‌گیری او در میانه اجرا، زمینه‌ساز دعوت‌هایی مهم برای اجرای رسیتال و شکل‌گیری مسیر حرفه‌ای‌اش در صحنه‌های اروپایی شد و همکاری‌هایی از جمله با ویولونیست Viktoria Mullova را در پی داشت. از دهه ۲۰۰۰، آندرژفسکی با نخستین حضورش در آمریکا و دریافت جایزه Karol Szymanowski برای تفسیر آثار این آهنگساز، جایگاه بین‌المللی خود را تثبیت کرد و سپس فعالیت ضبط و انتشارش را با Virgin Classics و بعدتر Warner Classics ادامه داد. کارنامه ضبط او طیفی از رپرتوار کلاسیک، از Bach و Mozart تا Beethoven و Webern، و نیز توجه ویژه به موسیقی اروپای شرقی را در بر می‌گیرد؛ از جمله اجرای زنده‌ای که در قالب آلبومی دو دیسکه از رسیتال Carnegie Hall در ۲۰۰۹ منتشر شد. او در سال‌های بعد جوایزی چون ECHO Klassik، BBC Music Magazine Awards، Gramophone و افتخار Gilmore Prize را دریافت کرد و آلبوم Fantaisies (۲۰۱۷) را با تمرکز بر ایده «فانتزی» در موسیقی Mozart و Schumann عرضه کرد، در حالی که در سالن‌هایی چون Théâtre des Champs-Elysées، Tonhalle و Carnegie Hall به اجرای رسیتال ادامه داد.