Rudolf Kempe

دربارهٔ Rudolf Kempe

رودلف کِمپِه از رهبران ارکستر برجسته اما کمتر شناخته‌شده‌ی میانه‌ی قرن بیستم بود که در بریتانیا اعتباری چشمگیر داشت، بی‌آن‌که به شهرتی هم‌سنگِ جایگاه هنری‌اش در مقیاس جهانی برسد. او بیش از آن‌که بر کاریزمای شخصی تکیه کند، به‌عنوان رهبری خوش‌سلیقه و دقیق شناخته می‌شد؛ هنرمندی با طبعی خلاق که در اجرای رپرتوار اتریشی-آلمانی و چک، به ترکیبی از سرزندگی، شفافیت و گرما دست می‌یافت و در عین حال از خودنمایی پرهیز می‌کرد. در اپرا نیز توجه او به تعادل صوتی و بافت ارکسترال، پشتوانه‌ای مطمئن برای خوانندگان بود و اجراهایش از Lohengrin، Die Meistersinger و Ariadne auf Naxos همچنان میان دوستداران اپرا جایگاهی ویژه دارد. کِمپِه نواختن ابوا را از کودکی آغاز کرد و پس از فعالیت در اپرای دورتموند، در ۱۹۲۹ به‌عنوان ابوانواز اول به ارکستر Leipzig Gewandhaus Orchestra پیوست. نخستین تجربه‌ی رهبری او در ۱۹۳۶ در اپرای لایپزیگ رقم خورد و سپس مسیر حرفه‌ای‌اش در مراکز مهمی چون اپرای کمنیتس، Weimar National Theater، Staatskapelle Dresden و اپرای ایالتی باواریا در مونیخ ادامه یافت و با حضورهای مهمان در وین، Covent Garden و Metropolitan Opera گسترش پیدا کرد. او در دهه‌های بعد با Royal Philharmonic در لندن (از جمله به‌عنوان مدیر هنری بین ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۵)، Zurich Tonhalle Orchestra و Munich Philharmonic همکاری نزدیک داشت و در واپسین سال زندگی‌اش با BBC Symphony Orchestra نیز پیوندی جدی برقرار کرد. میراث ضبط‌شده‌ی او، به‌ویژه مجموعه‌ی چندجلدی آثار ارکسترال و کنسرتوهای Richard Strauss با Dresden Staatskapelle برای EMI، از ماندگارترین یادگارهایش به شمار می‌آید.