Muzio Clementi

دربارهٔ Muzio Clementi

موتزیو کلمنتی، آهنگساز و نوازنده ایتالیاییِ سده هجدهم، هرچند از نظر نوآوری و گستره تخیل موسیقایی هم‌سنگ برخی از برجسته‌ترین هم‌عصرانش مانند Mozart و Haydn دانسته نمی‌شود، جایگاهی مهم در تاریخ موسیقی به‌عنوان یکی از پیشگامان پیانو دارد. او در دوره‌ای که پیانو به‌سرعت جایگزین هارپسیکورد می‌شد، با سونات‌های مفصل و اتودهای آموزشیِ دقیق، امکانات بیانگر و تکنیکیِ این ساز نوپا را گسترش داد و به شکل‌گیری مهارت نسل نخستِ پیانیست‌ها کمک کرد؛ از همین رو اغلب از او با عنوان «پدر پیانو» یاد می‌شود و اثرگذاری‌اش بر Beethoven نیز در برخی روایت‌ها کمتر از اندازه واقعی برآورد شده است. کلمنتی نابغه‌ای کودک بود: در ۹ سالگی به‌عنوان نوازنده ارگ فعالیت می‌کرد و در نوجوانی آثاری بلندپروازانه نوشت. از میانه دهه 1760 اقامتش در انگلستان به محور زندگی حرفه‌ای او بدل شد و پس از سال‌هایی تمرین و مطالعه فشرده، در 1773 با اجرایی چشمگیر در لندن به‌عنوان آهنگساز و پیانیست مطرح شد. او در 1782 در لندن مستقر شد و میان تدریس، اجرا و آهنگسازی تعادل برقرار کرد؛ در میان شاگردانش نام‌هایی چون Cramer، Meyerbeer و Field دیده می‌شود. در 1799 نیز در تأسیس شرکتی برای انتشار موسیقی و ساخت پیانو مشارکت داشت. گرچه بخشی از آثار ارکسترالش از میان رفته، میراث اصلی او ده‌ها سونات پیانو و مجموعه اتود Gradus ad Parnassum («گام‌هایی به سوی پارناسوس») است؛ اثری که بعدها Debussy با نگاهی طنزآمیز به آن در آغاز Children’s Corner اشاره کرد.