هنرمند
Pinchas Zukerman
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Alexander Glazunov، Antonin Dvorak، Antonio Vivaldi، Arcangelo Corelli، Camille Saint-Saens، Cecile Chaminade، Christian Sinding، Claude Debussy، Ludwig van Beethoven، Lynn Harrell، Pinchas Zukerman
Johann Sebastian Bach، Antonin Dvorak، Camille Saint-Saens، Cesar Franck، Daniel Barenboim، Edward Elgar، Felix Mendelssohn، Frederic Chopin، Gabriel Fauré، Jacqueline du Pre، Johannes Brahms، Ludwig van Beethoven، Pinchas Zukerman
Johann Sebastian Bach، Antonin Dvorak، Camille Saint-Saens، Cesar Franck، Daniel Barenboim، Edward Elgar، Felix Mendelssohn، Frederic Chopin، Gabriel Fauré، Jacqueline du Pre، Johannes Brahms، Pinchas Zukerman، Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Johann Sebastian Bach، Antonin Dvorak، Camille Saint-Saens، Cesar Franck، Daniel Barenboim، Edward Elgar، Felix Mendelssohn، Frederic Chopin، Gabriel Fauré، Jacqueline du Pre، Johannes Brahms، Pinchas Zukerman، Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Johann Sebastian Bach، Antonin Dvorak، Camille Saint-Saens، Cesar Franck، Daniel Barenboim، Edward Elgar، Felix Mendelssohn، Frederic Chopin، Gabriel Fauré، Jacqueline du Pre، Johannes Brahms، Pinchas Zukerman، Pyotr Ilyich Tchaikovsky
دربارهٔ Pinchas Zukerman
پینخاس زوکرمن نوازندهٔ ویولن و ویولا، رهبر ارکستر و مدیر هنری است که طی بیش از چهار دهه حضوری پررنگ در صحنهٔ موسیقی کلاسیک داشته است. او آموزش موسیقی را با ریکوردر و سپس کلارینت آغاز کرد و خیلی زود به ویولن روی آورد. در کودکی در آکادمی موسیقی تل‌آویو تحصیل کرد و در ۱۲سالگی برای ادامهٔ آموزش به نیویورک رفت و وارد مدرسهٔ جولیارد شد؛ در آنجا زیر نظر ایوان گالامیان پرورش یافت و از حمایت و راهنمایی موسیقیدانانی چون ایزاک استرن و پابلو کاسالس نیز بهره برد. پس از کسب موفقیت در مسابقهٔ لِوِنتریت در سال ۱۹۶۶ (به‌صورت مشترک با Kyung-Wha Chung)، اجراهای گستردهٔ بین‌المللی او آغاز شد و نخستین حضور مهمش در نیویورک در سال ۱۹۶۹ در لینکلن سنتر رقم خورد. زوکرمن با اتکا به توانایی هم‌زمان در ویولن و ویولا، از رپرتوارهای گوناگونِ تک‌نوازی و موسیقی مجلسی تا آثار ارکسترال بهره گرفت و در کنار اجرا و ضبط قطعاتی چون Sinfonia Concertante اثر Mozart با همکاری ایزاک استرن، مسیر حرفه‌ای خود را در رهبری ارکستر نیز گسترش داد. دامنهٔ فعالیت او از موسیقی باروک تا اجرای نخست آثار معاصر، از جمله قطعاتی از Lutoslawski، امتداد یافت و تا اوایل دههٔ ۲۰۰۰ بیش از ۱۰۰ ضبط به‌عنوان سولیست در کارنامه داشت.