هنرمند
Wilhelm Kempff
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Johann Sebastian Bach، Antonio Vivaldi، Felix Mendelssohn، Franz Schubert، Frederic Chopin، George Frideric Handel، Johannes Brahms، Ludwig van Beethoven، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Wilhelm Kempff، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Antonio Vivaldi، Claude Debussy، Franz Liszt، Franz Schubert، Frederic Chopin، George Frideric Handel، Johannes Brahms، Joseph Haydn، Ludwig van Beethoven، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Wilhelm Kempff، Wolfgang Amadeus Mozart
Johann Sebastian Bach، Antonio Vivaldi، Claude Debussy، Franz Liszt، Franz Schubert، Frederic Chopin، George Frideric Handel، Johannes Brahms، Ludwig van Beethoven، Maurice Ravel، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Wilhelm Kempff، Wolfgang Amadeus Mozart
دربارهٔ Wilhelm Kempff
ویلهلم کمپف از برجسته‌ترین پیانیست‌های سده بیستم بود؛ هنرمندی که در تفسیر آثار بتهوون، به‌جای تأکید صرف بر تنش و هیجان، گرمای انسانی و آرامشی سنجیده می‌یافت. تمرکز او بر آهنگسازان اواخر دوره کلاسیک و آغاز تا میانه رمانتیک، به اجراهایی انجامید که در عین لطافت و خوش‌بیانی، صلابت درونی این موسیقی را نیز حفظ می‌کرد. شفافیت بافت‌ها، پیوستگی آوایی در جمله‌بندی و سایه‌روشن‌های دقیق رنگ صوتی از ویژگی‌های شناخته‌شده نوازندگی او بود؛ افزون بر این، کمپف آهنگساز نیز بود و در کارنامه‌اش دو سمفونی، چهار اپرا، مجموعه‌ای از ترانه‌ها و آثاری برای پیانوی solo دیده می‌شود. کمپف آموزش موسیقی را نخست نزد پدرش که موسیقی‌دان کلیسا بود آغاز کرد، سپس به‌صورت خصوصی ادامه داد و در ۹سالگی وارد Hochschule für Musik برلین شد. او در سال ۱۹۱۴ برای ادامه تحصیل به پوتسدام رفت و پس از بازگشت به برلین، آموزش خود را در Hochschule تکمیل کرد و هم‌زمان در دانشگاه نیز تحصیل کرد. در ۲۰سالگی به‌عنوان ارگ‌نواز و پیانیست در تور آلمان و اسکاندیناوی با گروه کر کلیسای جامع برلین همراه شد و موفقیت رسیتال پیانوی ۱۹۱۷ در Berlin Singakademie، به همکاری او با Berlin Philharmonic در سال بعد انجامید. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ با سفرهای هنری به آمریکای جنوبی، ژاپن و بخش‌های گوناگون اروپا، شهرتش را به‌عنوان موسیقی‌دانی دقیق و مفسری خوش‌مشرب تثبیت کرد و در کنار اجرا، در عرصه آموزش نیز فعال بود؛ از مدیریت Stuttgart Musikhochschule در سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ تا تدریس پیانو در Mamorpalais پوتسدام. در سال‌های بعد فعالیتش مدتی محدودتر شد، اما سپس بار دیگر برنامه‌های اجرا و ضبط او با جدیت ادامه یافت.