Alexander Tcherepnin

دربارهٔ Alexander Tcherepnin

الکساندر چِرِپنین، آهنگساز، پیانیست و رهبر ارکسترِ زادهٔ روسیه، به دلیل زبان موسیقاییِ جهان‌وطنانه‌اش شناخته می‌شود؛ زبانی که از سنت‌های فرانسه و نیز فرهنگ‌های خاور دور تأثیر پذیرفت. او آموزش‌های نخستین را زیر نظر پدرش، نیکلای چِرِپنین، دریافت کرد و از همان آغاز به تجربه‌گرایی گرایش داشت. در دههٔ ۱۹۲۰ «گام ۹‌صداییِ چِرِپنین» را صورت‌بندی کرد و با ابداع شیوه‌ای از کنترپوان با عنوان «Interpoint»، امکان هم‌نشینیِ چند ساختار مستقلِ چندصدایی را گسترش داد؛ رویکردی که در آثاری چون Pièces sans titres, Op. 7 نیز نمود یافته است. میان سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ با محوریت شهرهایی چون توکیو، شانگهای و پکن سفرهای گسترده‌ای انجام داد و بر نسلِ آهنگسازان ژاپنی و چینیِ آن دوره اثر گذاشت؛ همچنین در چین با پیانیست لی هسین مینگ آشنا شد و ازدواج کرد. پس از بازگشت به پاریس و سپس از سرگیریِ فعالیت‌ها در سال‌های بعد، مسیر زندگی‌اش او را به شیکاگو و نهایتاً نیویورک رساند. موسیقی او، با آن‌که ریشه در تربیت روسی داشت، از اندوه رمانتیک و رنگ‌مایه‌های ملی‌گرایانهٔ رایج فاصله می‌گرفت و در عوض بر شفافیت، ایجاز و پرداختِ دقیقِ فرم تکیه می‌کرد؛ نمونه‌هایی مانند Second Piano Concerto (1923) این انرژیِ ریتمیک را آشکار می‌کنند. از آثار شاخص او می‌توان به Piano Concerto 4 (1947)، Cinq études de concert، اپرای The Farmer and the Nymph (1952)، Fifth Piano Concerto (1963) و Serenade for Strings (1964) اشاره کرد؛ مجموعه‌ای که در کنار تجربه‌های متأخر، گسترهٔ ژانریِ وسیع و توجه او به رنگ‌آمیزی‌های نو را نشان می‌دهد، از جمله در موسیقیِ رادیوییِ The Story of Ivan the Fool که عناصری الکترونیک را نیز در بر می‌گیرد.