Gaspar Sanz

دربارهٔ Gaspar Sanz

گاسپار سانس (Gaspar Sanz)، آهنگساز و نظریه‌پرداز برجستهٔ گیتار، بنا بر منابع در ۴ آوریل ۱۶۴۰ در کالاندا در ناحیهٔ آراگونِ اسپانیا به دنیا آمد. او در جوانی تحصیلات دانشگاهی خود را در سالامانکا به پایان رساند و سپس برای تکمیل دانش موسیقی به ایتالیا رفت و نزد استادانی چون Cristofaro Caresana و Lelio Colista آموزش دید. سانس پس از بازگشت به اسپانیا در کنار فعالیت‌های ادبی، مهم‌ترین اثر خود را در قالب مجموعهٔ سه‌جلدی Instruccion de musica sobre la guitarra Espanola منتشر کرد؛ اثری که جایگاه او را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های آموزش و نظریهٔ گیتار در روزگارش تثبیت کرد. او همچنین به‌عنوان نوازنده و موسیقی‌دان درباری فعالیت داشت و گفته می‌شود در سال ۱۷۱۰ در مادرید درگذشت. سانس در دوره‌ای می‌نوشت که گیتار با تثبیت ساختار پنج‌کورس و کوکِ مبتنی بر فاصلهٔ چهارم‌ها، به شکل تکامل‌یافته‌تری نزدیک می‌شد. ۹۰ قطعهٔ این مجموعه، با بهره‌گیری از امکانات تازهٔ ساز، زبان نوازندگی را از ملودی‌های ساده با همراهی آکوردی فراتر می‌برد و در جلدهای بعدی به تکنیک فعال‌تر دست راست، استقلال انگشتان و بافت‌های متنوع‌تر—گاه با گرایش‌های چندصدایی—می‌رسد. جلد نخست با بخش‌های آموزشی، نکات نگهداری ساز و توضیحاتی دربارهٔ باس شماره‌گذاری‌شده برای گیتار همراه است و قطعات عمدتاً در قالب تبلچر نوشته شده‌اند. اهمیت دیگر این مجموعه، ثبت نمونه‌های فراوانی از ترانه‌ها و رقص‌های مردمی اسپانیا در کنار قالب‌های رایج‌تری چون Zarabanda، passacaglia، pavan و galliard و نیز قطعه‌ای با رنگ‌وبوی ناپلی است؛ مجموعه‌ای که تصویر موسیقی‌دانی آگاه به سنت‌های محلی و در عین حال گستره‌نگر را از سانس به دست می‌دهد.