Heather Harper

دربارهٔ Heather Harper

هدر هارپر از پرضبط‌ترین خوانندگان روزگار خود بود که مسیر هنری‌اش را از سوپرانو لیریک در سنت پاستورال انگلستان به صدایی پرتوان و مقتدر با گرایش اسپینتو گسترش داد؛ صدایی که در عین افزایش حجم و گردی، انعطاف آغازین خود را حفظ کرد. بسیاری از منتقدان اجرای ضبط‌شده او از Messiahِ Handel در سال ۱۹۶۶ را از برجسته‌ترین نمونه‌های این اثر دانسته‌اند. هرچند او کمتر به رپرتوار ایتالیاییِ اسپینتو پرداخت، تفسیرهایش در اپراهای میانه‌وزن آلمانیِ Wagner و Strauss و نیز در کنسرت‌ها و آثار آوازیِ بزرگ، جایگاهی ممتاز یافت و در اجرای نخست چند اثر از Benjamin Britten و Michael Tippett حضوری اثرگذار داشت. هارپر در Trinity School of Music لندن تحصیل کرد و در ۱۹۵۴ با نقش لیدی مکبث در Verdi در دانشگاه آکسفورد نخستین تجربه اپرایی‌اش را رقم زد. او از ۱۹۵۷ در جشنواره گلیندبورن با نقش «بانوی اول» در Die Zauberflöteِ Mozart شناخته شد و بعدها در The Rake’s Progressِ Stravinsky و Jephthaِ Handel نیز درخشید. همکاری‌هایش با رهبر ارکستر Sir George Solti و حضور در سالن‌هایی چون Covent Garden، جشنواره بایرویت با نقش الزا در Lohengrin، و همچنین اپرای متروپولیتن با نقش کنتس در Le Nozze di Figaro و الن اورفورد در Peter Grimes، گستره توانایی‌هایش را نشان داد. در عرصه ضبط و اجراهای کنسرتی نیز به آثاری از Handel، Haydn، Beethoven، Vaughan Williams، Delius و Mahler پرداخت و به‌ویژه در Symphony No. 2 و Symphony No. 8ِ Mahler و نیز اجراهای شاخصی در شیکاگو، حضوری ماندگار بر جای گذاشت؛ همچنین در نخستین اجرای Owen Wingraveِ Britten و The Ice Breakِ Tippett مشارکت داشت.