
هنرمند
Charles Koechlin
۰ دنبالکننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگها
مشاهدهٔ همه
Johann Sebastian Bach، Aaron Copland، Adolphe Adam، Albert Roussel، Alexander Glazunov، Charles Koechlin، Claude Debussy، Frederic Chopin، Ludwig van Beethoven، Wolfgang Amadeus Mozart

Camille Saint-Saens، Alessandro Marcello، Antonio Pasculli، Antonio Vivaldi، Arcangelo Corelli، Carl Philipp Emanuel Bach، Charles Koechlin، Domenico Cimarosa، Domenico Scarlatti، Han De Vries، I Solisti di Zagreb، I Soloisti di Zagreb، Wolfgang Amadeus Mozart

Camille Saint-Saens، Alessandro Marcello، Amsterdam Baroque Orchestra، Antonio Pasculli، Antonio Vivaldi، Arcangelo Corelli، Carl Philipp Emanuel Bach، Charles Koechlin، Domenico Cimarosa، Domenico Scarlatti، Marcel Ponseele، Ton Koopman، Wolfgang Amadeus Mozart
دربارهٔ Charles Koechlin
شارل کوکلن (۱۸۶۷–۱۹۵۰) آهنگساز، نظریهپرداز و مدرس فرانسوی بود که در نیمهٔ نخست قرن بیستم جایگاهی مهم در فضای موسیقی فرانسه داشت، هرچند پس از درگذشتش نام او کمتر از برخی همدورهایها شنیده شد. او در کنسرواتوار پاریس آموزش دید و زیر نظر ژول ماسنه و گابریل فوره پرورش یافت؛ تأثیر فوره در زبان موسیقاییِ ساده اما رنگین و تا حدی امپرسیونیستیِ کوکلن آشکار است. کوکلن در طول زندگی حرفهای خود بیش از آنکه با آثارش شناخته شود، بهواسطهٔ نوشتهها و تدریسش شهرت یافت؛ رسالهٔ چندجلدیِ ارکستراسیون او از جامعترین نمونههای این حوزه است و شاگردانی چون ژرمن تایلفرر، فرانسوا پولَنک و لالو شیفرین را در کارنامه دارد. مهارت او در ارکستراسیون نیز چنان بود که آهنگسازانی مانند سن-سانس، فوره و کلود دبوسی تنظیم ارکستر برخی آثارشان، از جمله بالهٔ Khamma، را به او سپردند؛ او همچنین بهعنوان سخنران موسیقی سفرهای متعددی، از جمله چندین تور در ایالات متحده، انجام داد. موسیقی کوکلن در قیاس با دبوسی یا راول کمتر بر برجستگیهای نمایشی و معماریِ صریح تکیه دارد، اما امضای شخصیتی ویژه را حفظ میکند: گسترشهای بخشبخش و نزدیک به بداهه، ملودیهایی با حرکت پیوسته، و توجهی پررنگ به هارمونی و رنگآمیزیِ سازها که به خلق فضاهای ظریف و سایهروشندار میانجامد. او برای بیشتر قالبها نوشت و چرخهای از هفت اثر مرتبط بر اساس The Jungle Book اثر کیپلینگ پدید آورد، و در کنار آن دلبستگی جدیاش به سینما را به مجموعههایی الهامگرفته از چهرههای پردهٔ نقرهای تبدیل کرد؛ از جمله Five Dances for Ginger Rogers و Epitaphe de Jean Harlow و نیز Seven Stars Symphony که بهصورت سوئیتی از پوئمهای سمفونیک، پرترههایی موسیقایی از چهرههایی چون داگلاس فیربنکس، لیلیان هاروی، گرتا گاربو، کلارا بو، مارلنه دیتریش، امیل یانینگز و چارلی چاپلین ارائه میکند.
