Samuel Ramey

دربارهٔ Samuel Ramey

ساموئل رِیمی از معدود خوانندگان باس است که به جایگاه چهره‌ای شاخص در صحنهٔ اپرا رسید. صدای او با انعطاف‌پذیری کم‌نظیر، توانایی اجرای پاساژهای طولانی، تزئینات و جهش‌های دشوار را با شفافیت و تمرکز همراه می‌کرد و حضور صحنه‌ای پرانرژی و دقیقش—به‌ویژه در نقش‌های تیره و شخصیت‌های دوپهلو—به اجراهایش بُعدی نمایشی و به‌یادماندنی می‌داد. او در دوران تحصیل در Kansas State University با تشویق دوستان به برنامهٔ تابستانی Central City Opera راه یافت و سپس با ادامهٔ آموزش در Wichita State University و نزد Armen Boyajian در نیویورک، مسیر حرفه‌ای خود را شکل داد؛ نخستین حضور حرفه‌ای‌اش در ۱۹۷۳ با نقش Zuniga در Carmen در New York City Opera رقم خورد و در ۱۹۷۶ نیز با نقش Figaro در Le nozze di Figaro در Glyndebourne روی صحنه رفت. اجرای Semiramide در Aix-en-Provence در ۱۹۸۰ نام او را بیش از پیش مطرح کرد و پس از آن با حضور در سالن‌هایی چون La Scala، Covent Garden و Metropolitan Opera به یکی از چهره‌های ثابت اپرای بین‌المللی بدل شد و در Pesaro Rossini Festival نیز حضوری منظم داشت. رِیمی در تفسیر نقش‌های باسِ Rossini کوشید دقت موسیقایی و خوانندگی کامل را جایگزین اجرای صرفاً نمایشی کند و در ادامه، با تیره‌تر و سنگین‌تر شدن رنگ صدا، به سوی نقش‌های پرحجم‌تر Verdi مانند King Philip در Don Carlo و Fiesco در Simon Boccanegra و نیز Boris Godunov در Boris Godunov رفت؛ او همچنین در رپرتوار قرن بیستم با نقش‌هایی چون Reverend Olin Blitch در Susannah و Nick Shadow در The Rake’s Progress شناخته شد. رِیمی با کارنامه‌ای گسترده از ضبط‌های استودیویی و اجراهای تصویری، یکی از پرکارترین خوانندگان باس در زمینهٔ ثبت آثار اپرایی و آریاهای مستقل به شمار می‌آید.