Ernesto Palacio

دربارهٔ Ernesto Palacio

ارنستو پالاسیو، تنور پرویی، از چهره‌های شاخص اپرای آمریکای جنوبی در روزگار خود بود و به‌ویژه با تفسیرهایش در اپراهای روسینی، دونیزتی و موتسارت شناخته می‌شود. او در سالن‌های مهمی چون لا اسکالا، کاونت گاردن و متروپولیتن اپرا، و نیز در اپراهای بزرگ دالاس، هیوستون، بوئنوس‌آیرس و کاراکاس روی صحنه رفت و ضبط‌های متعددی انجام داد. در کارنامه‌اش، نقش‌آفرینی‌های تحسین‌شده‌ای در اپراهای روسینی از جمله لیندورو در L'italiana in Algeri، نارتسیسو در Il turco in Italia و آرجیریو در Tancredi دیده می‌شود و همچنین در آثاری کمترشناخته‌شده مانند Il tutore burlato از سولر (در نقش دون لِلیو) حضور داشت. صدای او غالباً در ردهٔ tenore di grazia طبقه‌بندی می‌شود؛ رنگی سبک‌تر با انعطاف‌پذیری تکنیکی چشمگیر، و او در رسیتال‌ها نیز علاقه‌ای ویژه به ترانه‌های مانوئل گارسیا نشان می‌داد. پالاسیو ۱۹ اکتبر ۱۹۴۶ در لیما به دنیا آمد. با وجود استعداد موسیقایی در جوانی، ابتدا به تحصیل الهیات پرداخت، اما سپس مسیر حرفه‌ای خود را به موسیقی تغییر داد، به ایتالیا رفت و در میلان آموزش دید. او در سال ۱۹۷۲ در مسابقهٔ Voci Nuovi Rossiniane که از سوی Radiotelevisione Italiana برگزار می‌شد برنده شد و کمی بعد با اجرای رادیویی L'italiana in Algeri در نقش لیندورو—نقشی که به امضای هنری‌اش بدل شد—کار خود را تثبیت کرد. در دهه‌های بعد در خانه‌های اپرایی مهم ایتالیا، گرن تئاتر دل لیسیو و جشنوارهٔ اکس-آن-پرووانس ظاهر شد و در ۱۹۸۵ با همین نقش در مت نیز با استقبال منتقدان روبه‌رو شد. او در ۱۹۹۸ از اجراهای اپرا و آواز کناره گرفت، اما فعالیتش در عرصهٔ موسیقی را با مدیریت هنری ادامه داد و در سال‌های بعد بخشی از ضبط‌هایش، از جمله DVD سال ۲۰۰۷ از La scala di seta روسینی با نقش دورویل، دوباره منتشر شد.