Robert Farnon

دربارهٔ Robert Farnon

رابرت فارنون (1917–2005) آهنگساز و تنظیم‌کنندهٔ کاناداییِ موسیقی کلاسیک سبک و «موسیقی حال‌وهوا» بود که در کنار چهره‌هایی چون Eric Coates، David Rose و Percy Faith جایگاهی شاخص یافت. او در تورنتو و در خانواده‌ای موسیقایی متولد شد و استعدادش خیلی زود آشکار شد؛ در 19سالگی به‌عنوان تنظیم‌کننده با ارکستر Canadian Broadcasting Company همکاری کرد و پس از مهاجرت Percy Faith، رهبری همان ارکستر را برعهده گرفت. فارنون در آغاز به نوشتن آثار جدی‌تر علاقه داشت و در 22سالگی نخستین سمفونی خود را نوشت که در 1941 توسط Toronto Symphony اجرا شد و سپس Philadelphia Orchestra نیز آن را روی صحنه برد؛ بااین‌حال، پس از سمفونی دوم دریافت که مسیر هنری‌اش بیش از آن‌که در فرم‌های بزرگ سمفونیک باشد، در بیان موجز، رنگ‌آمیزی ارکسترال و ظرافت‌های ملودیک شکل می‌گیرد. در دههٔ 1940 و پس از استقرار در انگلستان، با سنت موسیقی کلاسیک سبک آشنا شد و زبان شخصی‌اش را بر پایهٔ پیچیدگیِ درونیِ کنترل‌شده و بیانِ بی‌تکلف بنا کرد؛ همین ویژگی‌ها او را به‌طور طبیعی به موسیقی فیلم نیز رساند. فارنون برای Chappell Music قطعاتی نوشت که در پخش‌های رادیویی و رپرتوار ارکسترهای پاپ در کشورهای مختلف رواج یافت و سپس با ساخت موسیقی فیلم‌هایی چون Spring in Park Lane و Maytime in Mayfair وارد سینما شد. از مهم‌ترین کارهای او موسیقی Captain Horatio Hornblower (1951) است و در سال‌های بعد برای فیلم‌هایی مانند Gentlemen Marry Brunettes، The Little Hut، The Truth About Spring و Shalako نیز آهنگسازی کرد. در میان قطعات کنسرتی و ارکسترالِ محبوبش می‌توان از «How Beautiful Is Night»، «Journey into Melody»، «Pictures in the Fire»، «Westminster Waltz» و «A Promise of Spring» نام برد؛ آثاری که با ملودی‌های خوش‌ساخت و بافت‌های دقیق ارکسترال شناخته می‌شوند.