Francois Couperin

دربارهٔ Francois Couperin

فرانسوا کوپرَن برجسته‌ترین چهرهٔ خاندان نامدار کوپرَن و از مهم‌ترین آهنگسازان دورهٔ باروک فرانسه بود. شهرت او بیش از هر چیز به آثارش برای هارپسیکورد بازمی‌گردد؛ مجموعهٔ Pièces de clavecin با بیش از ۲۲۰ قطعه در چهار دفتر، هستهٔ اصلی میراث او را شکل می‌دهد. موسیقی او هم از سنت فرانسویِ لولی تأثیر پذیرفت و هم از شیوه‌های ایتالیایی بهره برد؛ این دو سرچشمه را در آثار مجلسی Apothéose de Corelli و Apothéose de Lully آشکارا بازتاب داد و در Les goût réunis ou nouveaux concerts به تلفیقی سنجیده از سلیقه‌های فرانسوی و ایتالیایی رسید. با این حال، بخش مهمی از آثارش به سبب باقی نماندن دست‌نوشته‌های اصلی از میان رفته است. او در ۱۰ نوامبر ۱۶۶۸ در پاریس به دنیا آمد و آموزش‌های نخستین موسیقی را احتمالاً از پدرش، شارل، که نوازندهٔ ارگ بود، فراگرفت. کوپرَن در ۱۷سالگی ارگ‌نواز کلیسای Saint-Gervais شد و اندکی بعد با انتشار Pièces d'orgue—including Messe des Paroisses و Messe des Couvents—توانایی خود را در قالب‌های مذهبی و سازی نشان داد. در دههٔ ۱۶۹۰ به نوشتن آثاری مجلسی با عنوان sonades پرداخت و سپس در ۲۶ دسامبر ۱۶۹۳ به عنوان ارگ‌نواز Chapel Royale منصوب شد و هم‌زمان فعالیت خود را در Saint-Gervais ادامه داد. او علاوه بر آموزش هارپسیکورد در دربار، رسالهٔ مهم L'Art de toucher le clavecin را دربارهٔ شیوهٔ نوازندگی این ساز نوشت و در اوایل قرن هجدهم با انتشار دفترهای Pièces de clavecin جایگاه خود را تثبیت کرد. کوپرَن در سال ۱۷۱۹ عنوان نوازندهٔ هارپسیکورد دربار لویی پانزدهم را به دست آورد و تا زمان درگذشتش در ۱۱ سپتامبر ۱۷۳۳ به عنوان مرجعی اثرگذار در آهنگسازی و آموزش ارگ و هارپسیکورد شناخته می‌شد.