Maria Theresia von Paradis

دربارهٔ Maria Theresia von Paradis

ماریا ترزیا فون پارادیس (1759–1824) موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده‌ای اهل وین بود که با وجود نابینایی، جایگاهی چشمگیر در زندگی موسیقایی اروپا به دست آورد. او از کودکی بینایی‌اش را از دست داد و از همان سال‌ها آموزش موسیقی را نزد استادانی چون Antonio Salieri، Leopold Kozeluch و Karl Frieberth پی گرفت. پارادیس به‌عنوان پیانیست و خواننده در تالارها و محافل هنری وین شناخته شد و با چهره‌های برجسته زمانه، از جمله Mozart، در ارتباط بود؛ در برخی روایت‌ها، Piano Concerto No. 18 (K. 456) به او نسبت داده می‌شود. او در سال‌های 1783 و 1784 در شهرهایی چون پاریس و لندن و نیز چندین شهر آلمانی اجرا داشت و سپس به‌تدریج تمرکز خود را از اجرا به آهنگسازی منتقل کرد. از نخستین آثار قابل انتساب او مجموعه Zwolf Lieder auf ihrer Reise in Musik (1784–1786) است و در ادامه آثاری صحنه‌ای مانند Ariadne und Bacchus (1791) و Der Schulkandidat (1792) را پدید آورد. بخشی از آثارش، از جمله دو کنسرتو پیانو و 12 سونات پیانو، از میان رفته است؛ با این حال، او از حدود 1800 بیش از پیش به آموزش پرداخت و در 1808 مدرسه‌ای موسیقی برای دختران در وین بنیان گذاشت و تا سال‌های پایانی عمر، در کنار تدریس، گهگاه آثاری همچون Fantasie in C (1811) برای پیانو نوشت.