Thomas Crecquillon

دربارهٔ Thomas Crecquillon

توماس کرکویلون از برجسته‌ترین آهنگسازان شمال اروپا در نسل پس از ژوسکن دُپرِه به شمار می‌آید. هرچند آوازهای چندصدایی او شهرت فراوان داشت، مهم‌ترین بخش میراثش در آثار آوازی جدی‌تر و به‌ویژه موسیقی کرال او دیده می‌شود. از زندگی‌اش اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما اسناد درباری میانهٔ سدهٔ شانزدهم او را به‌عنوان خواننده، آهنگساز و یکی از مسئولان سامان‌دهی و اجرای برنامه‌های موسیقایی دربار معرفی می‌کنند؛ جایگاهی که نشان از اعتبار حرفه‌ای و نقش مؤثر او در شکل‌دادن به رپرتوار آن دوره دارد. نخستین انتشار شناخته‌شدهٔ آثارش در سال 1544 به دست سوزاتو و با عنوان Le tiers livre de chansons انجام شد؛ مجموعه‌ای که تنها چاپی است که احتمالاً در زمان حیات او منتشر شده است. کرکویلون بیش از 200 شانسون، بیش از 100 موتت، چندین مس و دو چرخهٔ مراثی بر جای گذاشت و در هنر پلی‌فونی استادی کم‌نظیر بود. شیوهٔ او بر تقلید ملودیک و حرکت نرم خطوط آوازی تکیه دارد و در مقایسه با برخی هم‌عصرانش کمتر به ناهم‌صدایی و کروماتیسم گرایش نشان می‌دهد. منتقدان بعدی او را در زمرهٔ چهره‌های کلیدی مکتب فلاندری میان ژوسکن و لاسوس دانسته‌اند و در عین تحسین مهارت فنی و شکوه معماری موسیقی‌اش، گاه بر غلبهٔ تکنیک بر فردیت بیانی در آثارش تأکید کرده‌اند.