هنرمند
Anton Rubinstein
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Wolfgang Amadeus Mozart، Albert Roussel، Alexander Scriabin، Amy Woodforde-Finden، Andre Jolivet، Anonymous، Anton Rubinstein، Antonio Vivaldi، Boris Christoff، Cesar Cui، Cole Porter
Sir John Barbirolli، Albert Roussel، Alexander Scriabin، Amy Woodforde-Finden، Andre Jolivet، Anonymous، Anton Rubinstein، Antonio Vivaldi، Cole Porter، Giuseppe Verdi، New Philharmonia Orchestra، Wolfgang Amadeus Mozart
دربارهٔ Anton Rubinstein
آنتون روبینشتاین در روزگار خود بیش از آن‌که به‌عنوان پیانیست و رهبر ارکستر شناخته شود، به‌عنوان آهنگساز و آموزگار چهره‌ای بحث‌برانگیز بود. در سده نوزدهم او را در رده برجسته‌ترین نوازندگان سازهای شستی‌دار هم‌تراز با Liszt و von Bülow می‌دانستند و آثارش، با وجود اختلاف‌نظرها، بسیار اجرا می‌شد؛ هرچند در سده بیستم جایگاهش به‌عنوان آهنگساز کم‌رنگ‌تر شد. روبینشتاین در اغلب گونه‌ها آهنگ ساخت و مجموعه‌ای گسترده از قطعات پیانوی تک‌نواز، کنسرتوهای پیانو، ویولن و ویولنسل، آثار مجلسی، اپراها، باله‌ها و قطعات آوازی و کُرال بر جای گذاشت. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به اپراهای The Demon و Nero، اوراتوریوهای Paradise Lost و Tower of Babel، سمفونی «Ocean» و Piano Concerto No. 4 اشاره کرد؛ آثاری که در سال‌های اخیر بار دیگر مورد توجه پژوهشگران و اجراگران قرار گرفته‌اند. او در کودکی همراه خانواده به مسکو رفت و آموزش پیانو را از مادرش آغاز کرد، سپس نزد Alexander Villoing تعلیم دید و در ده‌سالگی نخستین کنسرت‌هایش را اجرا کرد؛ Villoing نیز او را در سفری چندساله به اروپا و انگلستان معرفی کرد. روبینشتاین پس از دوره‌ای تحصیل در برلین و سال‌هایی دشوار در وین، به کشورش بازگشت و بعدها با حمایت Elena Pavlovna امکان کار در محیطی آرام‌تر یافت و بخشی از پرکارترین سال‌های آهنگسازی‌اش را گذراند. او در میانه قرن نوزدهم تورهای موفقی در اروپا و سپس ایالات متحده برگزار کرد و در عرصه آموزش موسیقی نیز نقش بنیادین داشت: از بنیان‌گذاری نهادهای موسیقایی تا مدیریت St. Petersburg Conservatory و رهبری کنسرت‌ها. در سال‌های پایانی همچنان فعال ماند، مدتی در Dresden اقامت کرد و به آموزش پرداخت، اما سرانجام در ۱۸۹۴ پس از بازگشت، بر اثر بیماری قلبی درگذشت.