Georges Pretre

دربارهٔ Georges Pretre

ژرژ پرتره از رهبران برجسته نیمه دوم قرن بیستم بود که به‌ویژه در رهبری اپرا و تفسیر موسیقی فرانسه شهرت داشت. او از کودکی ترومپت آموخت و پس از فارغ‌التحصیلی از کنسرواتوار دوئه، تحصیلات خود را در کنسرواتوار پاریس ادامه داد و در سال ۱۹۴۴ جایزه نخست ترومپت را دریافت کرد. پرتره در کنار فراگیری هارمونی نزد آنری شالان و موریس دوروفله، رهبری ارکستر را با آندره کلویتن، پیر دروو و ریشار بلارو پی گرفت و نخستین تجربه‌های رهبری‌اش را در قالب اپرت و با نام مستعار به دست آورد. آغاز رسمی فعالیت او در سال ۱۹۴۶ در اپرای مارسی و با Le Roi d'Ys بود و سپس نزدیک به یک دهه در تالارهای اپرای مارسی، لیل، کازابلانکا و تولوز فعالیت کرد. او در ۱۹۵۶ به‌عنوان مدیر موسیقی Opéra-Comique منصوب شد و با Capriccio وارد صحنه پاریس شد؛ اندکی بعد نیز نخستین حضورش در آمریکا را در Chicago Lyric Opera تجربه کرد. پرتره همکاری نزدیکی با فرانسيس پولَنک داشت و رهبری نخستین اجرای La voix humaine و نیز Sept répons des ténèbres را بر عهده گرفت و با اجرای Dialogues de Carmelites تحسین گسترده‌ای به دست آورد. او همچنین در سالن‌هایی چون Royal Opera House, Covent Garden، Metropolitan Opera و La Scala رهبری کرد و در ادامه، با بسیاری از ارکسترهای مهم اروپا و آمریکا روی صحنه رفت؛ از جمله در مقام رهبر میهمان اصلی Vienna Symphony Orchestra (۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱) و سپس مدیر هنری و رهبر اصلی Stuttgart Radio Symphony Orchestra. از اجراهای نخستین او می‌توان به Symphony No. 4 از مارسل لاندوفسکی و Concerto for 15 Soloists and Orchestra از فرانسِه اشاره کرد، و در سال ۱۹۹۹ نیز مجموعه کنسرت‌هایی را در پاریس به مناسبت صدمین سال تولد پولنک رهبری کرد.