Philippe Verdelot

دربارهٔ Philippe Verdelot

فیلیپ وردلو از پیشگامان اصلی مادریگال ایتالیایی به شمار می‌آید و در دهه‌های آغازین سده شانزدهم، از چهره‌های اثرگذار این گونه بود؛ تا آنجا که در نخستین مجموعه چاپی مادریگال‌ها در سال ۱۵۲۰ نیز آثاری از او منتشر شد. از سال‌های نخست زندگی‌اش اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما احتمال می‌رود در شمال فرانسه آموزش موسیقی دیده و سپس در آغاز سده شانزدهم برای فعالیت حرفه‌ای به ایتالیا آمده باشد. دست‌نوشته‌های باقی‌مانده از دهه ۱۵۲۰ حضور او را در ونیز و بولونیا محتمل می‌کند و نسخه‌هایی از موتت Beati qui habitant نیز از رفت‌وآمد او به رم در فاصله‌های زمانی ۱۵۱۰ تا ۱۵۱۳ و دوباره در ۱۵۲۰ حکایت دارد؛ همچنین گزارش‌هایی از پیوند او با محافل هنری ونیز، از جمله سفارش پرتره‌ای از سباستیانو دل پیومبو، به اعتبار اجتماعی‌اش اشاره می‌کند. با ورود او به فلورانس در ۱۵۲۱ مسیر زندگی‌اش روشن‌تر می‌شود: در ۱۵۲۲ به عنوان maestro di cappella در تعمیدگاه S Maria del Fiore و از ۱۵۲۳ در کلیسای جامع شهر همین سمت را بر عهده گرفت و تا میانه دهه ۱۵۲۰ در جایگاه‌های برجسته موسیقایی فعالیت کرد. وردلو در فضای فرهنگی فلورانس با ادیبان و اندیشمندان زمانه معاشرت داشت و شماری از مادریگال‌هایش بر اشعاری از Niccolo Machiavelli ساخته شده‌اند؛ از جمله قطعه‌ای خطاب به Barbera Salutati. پس از حدود ۱۵۳۰ ردّ او در منابع کم‌رنگ می‌شود و احتمال مرگش در همان سال‌ها مطرح شده است، با این حال اعتبارش پایدار ماند: آثارش تا دهه‌های بعد بارها تجدید چاپ شد و نویسندگانی چون Ortenzio Landi از او به نیکی یاد کردند، و نامش در کنار Clemens non Papa و Josquin Desprez به عنوان آهنگسازی یاد شد که در کمال‌بخشی به هنر موسیقی سهمی درخور داشته است.