Paul Hillier

دربارهٔ Paul Hillier

پل هیلیِر (متولد ۹ فوریهٔ ۱۹۴۹ در دورچسترِ انگلستان) از چهره‌های اثرگذار در حوزهٔ موسیقی آوازی و رهبری گروه‌های کر است؛ هنرمندی که فعالیتش از موسیقی کهن آغاز شد و به‌تدریج با توجهی جدی به آثار معاصر گسترش یافت. او در کودکی به‌عنوان خوانندهٔ کر در کلیسای جامع St. Paul's Cathedral در لندن آموزش دید و سپس در Guildhall به تحصیل موسیقی پرداخت. نخستین رسیتال تک‌نوازی‌اش را در سال ۱۹۷۴ در Purcell Room برگزار کرد و در همان سال با بنیان‌گذاری Hilliard Ensemble و مدیریت هنری آن، به شکل‌گیری یکی از شناخته‌شده‌ترین گروه‌های آوازی موسیقی رنسانس کمک کرد؛ تجربه‌ای که بعدها با تمایل او به گسترش دامنهٔ رپرتوار و بهره‌گیری از صداهای متنوع‌تر مسیر تازه‌ای یافت. هیلیِر از دههٔ ۱۹۹۰ با حضور دانشگاهی در University of California, Davis و تأسیس Theatre of Voices، رویکردی انعطاف‌پذیر را در انتخاب تعداد خوانندگان و اجرای برنامه‌ها دنبال کرد و رپرتواری از آوازهای سدهٔ دوازدهم تا آثار آهنگسازانی چون Arvo Pärt و John Cage را اجرا و ضبط کرد. او همچنین مدیریت و رهبری نهادها و گروه‌های معتبر را بر عهده داشته است؛ از جمله Early Music Institute در Indiana University، گروه Pro Arte Singers، Estonian Philharmonic Chamber Choir، Ars Nova در کپنهاگ و National Chamber Choir of Ireland. در کنار اجرا و رهبری، به پژوهش و نویسندگی نیز پرداخته و کتاب‌هایی دربارهٔ سنت پارت‌سانگ انگلیسی و نیز Arvo Pärt نوشته است. ضبط‌های او جوایز متعددی دریافت کرده‌اند و دو جایزهٔ Grammy برای Arvo Pärt: Da Pacem (۲۰۰۷) و David Lang: The Little Match Girl Passion (۲۰۱۰) از برجسته‌ترین آن‌هاست.