Mauro Giuliani

دربارهٔ Mauro Giuliani

مائورو جولیانی، نوازندهٔ چیره‌دست گیتار و آهنگساز ایتالیایی، در کنار فرناندو سور از واپسین چهره‌های برجستهٔ سنت کلاسیک این ساز پیش از احیای دوباره‌اش در آغاز سدهٔ بیستم به‌شمار می‌آید. او کنترپوان و ویولنسل را آموخت، اما گیتار شش‌سیم را به‌صورت خودآموز فراگرفت و از همان سال‌های نخست آن را ساز اصلی خود قرار داد. در ۱۹سالگی تور موفقی در اروپا آغاز کرد و در ۱۸۰۶ در وین ساکن شد و به محافل موسیقایی این شهر، از جمله در کنار دیابلی، موشلس و هومل، راه یافت. اجرای نخست Guitar Concerto in A major, Op. 30 در ۱۸۰۸ جایگاه او را تثبیت کرد و تحسین گسترده‌ای برایش به همراه آورد؛ او همچنین در ۱۸۱۳ به‌عنوان نوازندهٔ ویولنسل در اجرای نخست Symphony No. 7 حضور داشت. در سال‌های پس از آن، جولیانی با وجود دریافت عنوانی افتخاری در دربار، به‌سبب مشکلات مالی در ۱۸۱۹ به ایتالیا بازگشت. سفرش به لندن در ۱۸۲۳ شهرت او را در جهان انگلیسی‌زبان گسترش داد و حتی نشریه‌ای کوتاه‌عمر با نام The Giulianiad را به دنبال داشت. پس از این سفر، در ناپل مستقر شد و با پشتیبانی محافل هنری درباری فعالیت کرد. او در کنار گیتار، به سازی کمتر شناخته‌شده به نام lyre-guitar نیز پرداخت و در تکامل طرح «ghitarra di terza» با دسته‌ای کوتاه‌تر از گیتار رایج اسپانیایی نقش داشت.