Warne Marsh

دربارهٔ Warne Marsh

وارن مارش، در کنار لی کانیتز، از موفق‌ترین شاگردان لنی تریستانو به شمار می‌رفت و بخش عمده‌ای از مسیر هنری خود را صرف گسترش بداهه‌نوازی هارمونیک در چارچوب رویکرد تریستانو کرد. او با ساکسوفون تنورِ خوش‌رنگ و خونسردش در میانه دهه ۱۹۴۰ با گروه Hoagy Carmichael's Teenagers همکاری داشت و سپس در اواخر دهه ۱۹۴۰ با بادی ریچ و از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ با لنی تریستانو کار کرد. ضبط‌های مشترکش با تریستانو و کانیتز، به‌ویژه به خاطر هم‌نوازی‌های دقیق و یک‌دست که دو ساز بادی را چون یک صدا جلوه می‌دهد، همچنان شنیدنی و اثرگذار است. مارش در سال‌های بعد گهگاه با کانیتز و تریستانو دوباره هم‌نواز شد، دوره‌هایی را دور از فعالیت حرفه‌ای گذراند و در عین حال به اهداف موسیقایی خود وفادار ماند. او در ۱۹۶۶ به لس‌آنجلس نقل مکان کرد و بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ با Supersax همکاری داشت و هم‌زمان به تدریس نیز پرداخت. مارش در ۱۹۸۷ هنگام اجرای «Out of Nowhere» روی صحنه درگذشت و نامش به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار این سبک تثبیت شد؛ او به‌عنوان رهبر گروه برای لیبل‌هایی چون Xanadu، Imperial، Kapp، Mode، Atlantic، Wave، Storyville، Revelation، Interplay، Criss Cross و Hot Club نیز ضبط‌های متعددی بر جای گذاشت.