داریوش

دربارهٔ داریوش

داریوش اقبالی، خواننده و ترانه‌پرداز ایرانی، با صدای بمِ گرم و بیان اندوه‌زده‌اش در ترانه‌های عاشقانه و اجتماعی شناخته می‌شود. او متولد ۴ فوریهٔ ۱۹۵۱ در تهران است و بخشی از کودکی‌اش را در کرج و کردستان گذراند. در سال ۱۹۷۱ با معرفی حسن خیات‌باشی به مخاطبان شناسانده شد و با انتشار نخستین ترانه‌های پرطرفدارش به‌سرعت در موسیقی مردمی ایران جایگاه یافت. در کارنامه‌اش بیش از ۲۰۰ ترانه و حدود ۲۵ آلبوم دیده می‌شود و بسیاری از آثار اولیه‌اش بعدها در مجموعه‌هایی گردآوری شده‌اند. اقبالی در طول فعالیت حرفه‌ای خود با ترانه‌سرایانی چون ایرج جنتی‌عطایی، اردلان سرفراز و شهریار قنبری و آهنگسازانی مانند احمد پژمان، فرید زلاند و واروژان همکاری کرده و از شعر کلاسیک فارسی، به‌ویژه مولوی و حافظ، الهام گرفته است. او پیش‌تر در دو فیلم «Yaran» و «Faryad Zir e Ab» نیز به‌عنوان بازیگر حضور داشت. تجربهٔ دشوار آسیب جسمی و وابستگی به دارو در سال‌های جوانی، بعدها او را به تمرکز بر آگاهی‌رسانی و حمایت از درمان وابستگی سوق داد و در ادامه با همراهی متخصصان در راه‌اندازی «Ayeneh Foundation» و تولید برنامه‌هایی برای توانمندسازی افراد در مواجهه با اعتیاد نقش داشته است. از او در رویدادهای بین‌المللی نیز به‌عنوان نماینده‌ای از موسیقی معاصر ایرانی تقدیر شده است.