سارا وان، از برجسته‌ترین خوانندگان جَز قرن بیستم، با وسعت صدایی چشمگیر، ویبراتوی دقیق و توان بیان کم‌مانند شناخته می‌شود؛ هنرمندی که در اجرای ملودی‌های استاندارد و نیز بداهه‌پردازی آوازی، معیارهای تازه‌ای برای ظرافت و چابکی صوتی بنا کرد. هرچند همهٔ آثار پرشمار او هم‌سنگِ بهترین نمونه‌ها نیستند، میراثش به‌عنوان خواننده و هنرمند ضبط، جایگاهی ماندگار و دشوار برای همتاسازی دارد. او از کودکی آواز را آغاز کرد و در سال‌های نوجوانی آموزش پیانو دید. پس از موفقیت در مسابقه‌ای در Apollo Theater، به ارکستر Earl Hines پیوست و کمی بعد با Billy Eckstine همکاری کرد؛ تجربه‌ای که او را به زبان تازهٔ بی‌باپ نزدیک کرد و به یکی از نخستین خوانندگانی بدل ساخت که ظرافت‌های این بیان را در آواز خود جا انداخت. از میانهٔ دههٔ ۱۹۴۰ عمدتاً به‌عنوان ستاره‌ای مستقل فعالیت کرد و در دوره‌های مختلف با ناشران گوناگون، هم در قالب‌های ارکسترالِ پاپ و هم در پروژه‌های جَز، ضبط‌های مهمی ارائه داد؛ از جمله اجراهایی چون “A Night in Tunisia” (با عنوان “Interlude”) و ترانه‌های ماندگاری مانند “If You Could See Me Now”، “Tenderly” و “It’s Magic”. با گذر زمان رنگ صدایش اندکی پخته‌تر شد، اما قدرت، انعطاف و دامنه‌اش را حفظ کرد و تا سال‌های پایانی نیز حضوری پرتوان در صحنه و استودیو داشت.