هنرمند
Paul Dukas
۰ دنبال‌کننده·۰ پخش ماهانه
آخرین آهنگ
برترین آهنگ‌ها
مشاهدهٔ همه
Nikolai Rimsky-Korsakov، Felix Mendelssohn، Frederic Chopin، George Frideric Handel، Paul Dukas، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Richard Strauss، Royal Scottish National Orchestra
Frederic Chopin، Felix Mendelssohn، George Frideric Handel، Paul Dukas، Pyotr Ilyich Tchaikovsky، Richard Strauss، Simon Standage
دربارهٔ Paul Dukas
موسیقی پل دوکا، همچون زندگی‌اش، میان رمانتیسمِ واپسین و گرایش‌های نوگرای سده بیستم حرکت می‌کند و در عین تنوع تأثیرپذیری‌ها، به استحکام قالب‌های کلاسیک وفادار می‌ماند. او در سال 1865 در پاریس و در خانواده‌ای فرهیخته به دنیا آمد؛ پس از آغاز نسبتاً معمولی در نوازندگی پیانو، در دوران نقاهتِ یک بیماری به آهنگسازی روی آورد و از همان زمان مسیرش روشن شد. دوکا در شانزده‌سالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد و هارمونی، پیانو، رهبری و ارکستراسیون را آموخت؛ در نوجوانی نیز اوورتورهایی بر اساس Götz von Berlichingen و King Lear نوشت و نزد Ernest Guiraud آهنگسازی را به‌طور جدی پی گرفت. پس از ترک کنسرواتوار، فعالیتش را در مقام منتقد و آهنگساز ادامه داد و با اجرای نخست اوورتور Polyeucte در 1892 شناخته‌تر شد. هرچند سال‌ها در تکمیل اپراها درگیر بود، شهرت گسترده‌اش بیش از همه با Symphony in C (1896) و به‌ویژه The Sorcerer’s Apprentice (1897) رقم خورد؛ اثری با رنگ‌آمیزی ارکسترال درخشان که جایگاهی پایدار در رپرتوار جهانی یافت. او در کنار نگارش نقد، Sonata برای پیانو در E flat minor (1900) را به پایان رساند و بعدها باله La Péri (1912) را نوشت، اما کمال‌گرایی سخت‌گیرانه‌اش سبب شد بسیاری از آثارش را کنار بگذارد و از میان ببرد. دوکا در سال‌های پایانی بیشتر به‌عنوان آموزگار برجسته شناخته شد و شاگردانی چون Messiaen و Duruflé داشت؛ همچنین The Sorcerer’s Apprentice پس از درگذشت او با حضور در فیلم Fantasia (1940) مخاطبانی تازه در فرهنگ عمومی یافت.