Olivier Messiaen

دربارهٔ Olivier Messiaen

اولیویه مسیان آهنگساز، ارگ‌نواز و مدرس فرانسوی بود که زبان موسیقایی‌اش با رنگ‌آمیزی صوتی چشمگیر، شیفتگی به طبیعت و به‌ویژه آوانگاری دقیق آواز پرندگان شناخته می‌شود. او در یازده‌سالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد و نزد مارسل دوپره و پل دوکا آموزش دید، و از سال ۱۹۳۰ برای چند دهه ارگ‌نواز اصلی La Trinité Cathedral در پاریس بود. مسیان همچنین با تدریس هارمونی، تحلیل و آهنگسازی در کنسرواتوار پاریس و دوره‌های آموزشی در دارمشتات، بر نسل‌های بعد اثر گذاشت و شاگردانی چون بولز و اشتوکهاوزن و نیز همسر دومش، پیانیست ایوون لوریود، در میان نام‌های برجسته مرتبط با او دیده می‌شوند. در شکل‌دادن به سبکی فردی، او از امکانات مُدهای «با انتقال محدود» الهام گرفت و با تکیه بر تقارن‌های درونی آن‌ها به ملودی‌ها و پیشروی‌هایی رسید که از منطق سنتی تونالیته فاصله می‌گرفتند. حس آمیختگی حواس در او باعث می‌شد موسیقی را همچون «پیشروی‌های رنگی» توصیف کند، و پژوهش‌های گسترده‌اش در ریتم—از سرودهای کهن تا وزن‌های یونانی، الگوهای هند و موسیقی گاملان—در کتاب Technique de mon langage musical (۱۹۴۴) صورت‌بندی شد. از آثار شاخصش می‌توان به Quatuor pour la fin du temps برای پیانو، کلارینت، ویولن و ویولنسل، Mode de valeurs et d'intensités (۱۹۴۹) برای پیانوی تنها، Turangalila-symphonie (۱۹۴۸) با رنگ‌آمیزی ارکسترال و حضور ساز Ondes Martenot، و نیز Chronochromie (۱۹۶۰) و Catalogue d'oiseaux (۱۹۵۸) اشاره کرد؛ در کنار این‌ها، مجموعه آثار ارگ او جایگاهی ویژه دارد و اپرای St. Francis d'Assise در ۱۹۸۳ تکمیل شد.