Mikhail Ippolitov-Ivanov

دربارهٔ Mikhail Ippolitov-Ivanov

میخائیل ایپولیتوف-ایوانوف آهنگساز روسِ آثار ارکسترال و اپرا بود که زبان موسیقایی‌اش را در دههٔ ۱۸۸۰ زیر تأثیر نیکلای ریمسکی-کورساکوف، بالاکیرف و سنت‌های فولکلور روس شکل داد و تا سال‌های پایانی عمر، با تغییرات اندک، به همان چارچوب وفادار ماند. او در آغاز نام خانوادگی «ایوانوف» داشت و برای تمایز از فردی هم‌نام در عرصهٔ نقد موسیقی، نام خانوادگی مادرش را نیز به آن افزود. اقامت و فعالیت طولانی‌مدت او در قفقاز و گرجستان، رنگ‌مایه‌های محلی و ریتم‌ها و نغمه‌های الهام‌گرفته از موسیقی مردمی این نواحی را به یکی از مشخصه‌های پایدار آثارش تبدیل کرد. ایپولیتوف-ایوانوف در ۱۸۷۵ وارد کنسرواتوار سن‌پترزبورگ شد و در ۱۸۸۲ فارغ‌التحصیل شد؛ همان سال رهبری ارکستر سمفونیک و مدیریت مدرسهٔ موسیقی تفلیس (بعدها تفلیس/تفلیسی) را بر عهده گرفت و یازده سال در آنجا ماند. او سپس از ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۶ استاد آهنگسازی در کنسرواتوار مسکو بود و از ۱۹۰۶ مدیریت آن را پذیرفت؛ از شاگردان برجسته‌اش راینهولد گلی‌یر بود. در کنار فعالیت آموزشی، رهبری گروه‌های مهم و همکاری با نهادهای اپرایی مسکو را دنبال کرد و پس از بازنشستگی، مدتی در سامان‌دهی کنسرواتوار دولتی گرجستان نقش داشت و بعد به‌عنوان رهبر اصلی در تئاتر بولشوی فعالیت کرد. در میان آثارش، دو سوئیت Caucasian Sketches، قطعهٔ Armenian Rhapsody (1909) و پوئم سمفونیک Mtsyri (1922) جایگاهی شاخص دارند؛ با این حال، بخش بزرگی از آثار ارکسترال برنامه‌ای و اپراهایش در اجراهای پس از میانهٔ سدهٔ بیستم کم‌فروغ شد و نام او بیش از همه با چند قطعهٔ شناخته‌شده در حافظهٔ کنسرت‌ها باقی مانده است.