کلمز کازینو، تهیه‌کننده ساکن نیوجرسی با نام اصلی مایکل وولپه، به‌واسطه صدایی فوراً قابل تشخیص شناخته می‌شود: ضرب‌آهنگ‌هایی سنگین و آغشته به دیستروشن مه‌آلود، همراه با سمپل‌هایی وهم‌انگیز و جابه‌جا که فضای آثارش را سینمایی و معلق می‌کند. در آستانه دهه ۲۰۱۰، همکاری‌های او با هنرمندانی چون A$AP Rocky، Main Attrakionz و به‌ویژه Lil B توجه گسترده‌ای را برانگیخت و میکس‌تیپ Instrumentals در سال ۲۰۱۱ به اثری شاخص بدل شد که مخاطبانش را فراتر از محدوده رپ زیرزمینی گسترش داد. او سپس با انتشار Rainforest EP و ادامه مجموعه‌های اینسترومنتال در سال‌های بعد، جایگاه خود را به‌عنوان یکی از چهره‌های اثرگذار در تولید موسیقی معاصر تثبیت کرد. ولپه کار حرفه‌ای خود را با برقراری ارتباط با Lil B در اواخر دهه ۲۰۰۰ آغاز کرد و قطعاتی مانند «Realist Alive»، «Motivation» و «I'm God» به معرفی زبان صوتی خاص او کمک کردند؛ «I'm God» بعدتر در «2 Milli» از Soulja Boy نیز بازتاب یافت. در ادامه، تولید و ریمیکس برای هنرمندانی چون FKA twigs، Lana Del Rey و Blood Orange و نیز مشارکت در قطعاتی مانند «Gravy» از ScHoolboy Q، «Hours» از FKA twigs و بخش‌هایی از Summertime ’06 از Vince Staples دامنه کار او را گسترده‌تر کرد. نخستین آلبوم بلند او، 32 Levels (۲۰۱۶)، با حضور مهمانانی چون Vince Staples، Kelela و Samuel T. Herring منتشر شد و پس از آن آثاری مانند Moon Trip Radio (۲۰۱۹) و مجموعه Instrumental Relics (۲۰۲۰) تصویری منسجم از مسیر تکامل و میراث تولیدی او ارائه دادند.