Bonaldo Giaiotti

دربارهٔ Bonaldo Giaiotti

بونالدو جِیایوتی، باس ایتالیایی با صدایی پرطنین و استوار، نزدیک به یک ربع قرن از چهره‌های قابل اتکای اپرای متروپولیتن نیویورک بود و حضوری آرام و مقتدر را به نقش‌هایی با وزن آیینی و پدرانه ــ مانند کاهنان، بزرگان و شخصیت‌های تشریفاتی ــ می‌بخشید. صدای او در ضبط‌های استودیویی نیز درخشش ویژه‌ای داشت و در اروپا و آمریکا بارها برای اجراها و پروژه‌های مهم دعوت می‌شد. جیایوتی پس از یک تشخیص نادرست درباره وضعیت تارهای صوتی‌اش، با بازنگری در شیوه تولید صدا و اصلاح تکنیک خوانندگی توانست مسیر حرفه‌ای خود را ادامه دهد و حتی در سال 1996 نیز اجرای King Phillip II او در New Jersey Opera با تحسین منتقدان همراه شد؛ او در ژوئن 2018 در میلان درگذشت. او در خانواده‌ای غیرموسیقایی بزرگ شد و تا دوازده‌سالگی در گروه کُر کلیسا می‌خواند، سپس استعدادش توجه یک رهبر کُر محلی را جلب کرد و پس از دوره‌ای آموزش، در میلان نزد Alfredo Starno پرورش یافت. نخستین اجرای صحنه‌ای‌اش در سال 1957 در Teatro Nuovo میلان با La bohème و Manon رقم خورد و دو سال بعد با نقش Don Basilio در Il barbiere di Siviglia از Rossini در سینسیناتی، نخستین حضورش در آمریکا را تجربه کرد. جیایوتی در 24 اکتبر 1960 با Nabucco از Verdi در متروپولیتن آغاز کرد و به‌تدریج در آثاری چون Faust، Turandot، Ernani، Luisa Miller، Don Carlos، La forza del Destino و Lohengrin به موفقیت رسید؛ نقش Timur در Turandot از پرشنونده‌ترین اجراهای او بود. او همچنین در وین و لا اسکالا حضوری پررنگ داشت، از جمله به‌عنوان تک‌خوان باس در Manzoni Requiem از Verdi با رهبری Claudio Abbado، و در فصل‌های گوناگون در شهرهایی چون پالرمو، ورونا، بوئنوس‌آیرس و توکیو روی صحنه رفت؛ بخشی از نقش‌های شاخصش نیز در ضبط‌های استودیویی و اجراهای زنده ثبت شده‌اند، از جمله حضورش در ضبط Turandot با Nilsson و Corelli.