Bobby McFerrin

دربارهٔ Bobby McFerrin

بابی مک‌فرین، خواننده و آهنگساز آمریکایی، با مهارت چشمگیر در آواپردازی و بداهه‌خوانیِ آکاپلا و «وُکالیز»، به یکی از چهره‌های اثرگذار در تلاقی موسیقی پاپ، جَز و کلاسیک بدل شده است. او بیش از همه با قطعهٔ «Don't Worry, Be Happy» از آلبوم Simple Pleasures (۱۹۸۸) شناخته می‌شود؛ اثری که موفقیت گسترده‌ای به همراه آورد و چندین جایزهٔ گرمی را برای او رقم زد. مک‌فرین در کنار این موفقیت، دامنهٔ کار خود را به پروژه‌های گوناگون گسترش داد؛ از رهبری گروه آکاپلای Voicestra در Medicine Music (۱۹۹۰) تا همکاری با یو-یو ما در Hush (۱۹۹۲) و همکاری‌های مداوم با چیک کوریا در آلبوم‌هایی چون Play (۱۹۹۲)، The Mozart Sessions (۱۹۹۶) و Beyond Words (۲۰۰۲). او همچنین با هنرمندانی مانند Manhattan Transfer، دیزی گیلیسپی، کویینسی جونز و Béla Fleck همکاری داشته و در آثاری چون VOCAbuLarieS (۲۰۱۰) به ظرفیت‌های گروه کُر پرداخته است. مک‌فرین با نام کامل رابرت کیت مک‌فرین جونیور، در سال ۱۹۵۰ در نیویورک و در خانواده‌ای موسیقایی به دنیا آمد و از کودکی با طیفی از موسیقی کلاسیک و عامه‌پسند پرورش یافت. آموزش پیانو و کلارینت، تحصیل موسیقی و تجربهٔ اجرا در گروه‌ها و برنامه‌های گوناگون، به تدریج مسیر او را به سوی صدای انسانی به‌عنوان ساز اصلی سوق داد؛ رویکردی که در آلبوم The Voice (۱۹۸۴) به شکلی برجسته تثبیت شد. او در کنار فعالیت‌های ضبط و اجرا، به‌عنوان رهبر میهمان با ارکسترهای معتبر نیز همکاری کرده و در سال‌های اخیر با دریافت دکترای افتخاری از Berklee College of Music و نیز افتخاراتی چون عنوان NEA Jazz Master (۲۰۲۰) و جایزهٔ یک عمر دستاورد گرمی (۲۰۲۳)، جایگاه خود را به‌عنوان هنرمندی چندوجهی و تأثیرگذار تثبیت کرده است.