John Coltrane Quartet

دربارهٔ John Coltrane Quartet

جان کلترین (John Coltrane) سال ۱۹۶۰ نقطه عطف بزرگی در دوران فعالیت هنری جان کلترین (متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۶، درگذشته ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۷) بود. در این سال بود که این غول بزرگ ساکسیفون برای همیشه از گروه مایلز دیویس جدا شد، تمرکز اصلی خود را از هارد باپ به سمت جاز مدال تغییر داد و گروه بسیار تأثیرگذار خود را پایه‌گذاری کرد. این گروه همان «کوارتت جان کلترین» مستقر در نیویورک بود که ترکیب اولیه آن شامل خود او در نوازندگی ساکسیفون تنور و سوپرانو، مک‌کوی تاینر در پیانو، الوین جونز در درامز و استیو دیویس در کنترباس بود. دیویس مدت زیادی در گروه نماند و کلترین پیش از استخدام جیمی گریسون در سال ۱۹۶۱، با چند بیسیست دیگر مانند آرت دیویس و رجی ورکمن همکاری کرد. کلترین درست مانند کارفرمای سابقش مایلز دیویس، موسیقیدانی بسیار ناآرام و مصمم به پیشرفت بود و کوارتت او در فاصله سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ دقیقا همین مسیر را با قدرت ادامه داد. تحول به سوی جاز مدال و میراث جاودانه در دهه ۱۹۵۰، تمرکز اصلی کلترین بر روی سبک هارد باپ قرار داشت و قطعه «Giant Steps» که در سال ۱۹۵۹ ضبط شد، به عنوان اوج قطعات نوازندگی در این سبک شناخته می‌شود. با این حال، در همان سال ۱۹۵۹ بود که کلترین حضور برجسته‌ای در آلبوم کلاسیک و مدال «Kind of Blue» اثر مایلز دیویس داشت و وقتی در سال ۱۹۶۰ به عنوان رهبر تمام‌وقت گروه فعالیت خود را آغاز کرد، گام بلندی در مسیر جاز مدال برداشت. در همان سال، کوارتت جدید کلترین آلبوم «My Favorite Things» را برای کمپانی آتلانتیک ضبط کرد که به اندازه آلبوم «Kind of Blue» در محبوبیت‌بخشی به شیوه نوازندگی مدال نقش داشت. قطعه هم‌نام این آلبوم و شاهکارهایی چون «Impressions»، «Equinox» و «Miles' Mode» که کوارتت کلترین در اوایل دهه ۶۰ ارائه کرد، به عنوان نمونه‌های بارز و قطعی پست-باپ مدال شناخته می‌شوند.