Paulinho Nogueira

دربارهٔ Paulinho Nogueira

پائولینیو نوگویرا نوازنده‌ای چیره‌دست بود که حال‌وهوای موسیقی برزیل را به نوازندگی پیچیده و ظریف گیتار آکوستیک (violão) پیوند زد. برخلاف بسیاری از نوازندگان پرآوازه هم‌عصرش، مسیر هنری او بیش از آن‌که وامدار جَز باشد، به سنت‌های کهن‌تر برزیلی تکیه داشت؛ جایی که بیان اندوهگین و لطیف و تفسیرهای دقیق، بر نمایش هارمونیک و آکوردهای دگرگون‌شده اولویت می‌یابد. او در طول نزدیک به پنج دهه فعالیت، ۲۷ آلبومِ تک‌نوازه ضبط کرد و در کشورهای مختلف به اجرا پرداخت. نوگویرا از کودکی به آموختن violão روی آورد و در ۱۱سالگی به گروه Kacique به سرپرستی برادرش، Celso Mendes، پیوست. پس از پایان دبیرستان، در سال ۱۹۵۰ به شهر São Paulo رفت و هم‌زمان با اجرا در کلوب‌هایی مانند Itapoã، به‌عنوان تک‌نواز در ایستگاه‌های رادیویی Bandeirante و Gazeta حضور یافت. نخستین LP او در ۱۹۵۹ برای CBS منتشر شد و در میانه دهه ۱۹۶۰ جایزه Pinheiro de Ouro را دریافت کرد. در سال‌های اوج bossa nova، هم به‌عنوان سولیست و هم همراهِ هنرمندان فعالیت داشت و در برنامه ثبت‌شده O Fino da Bossa با چهره‌هایی چون Alaíde Costa، Zimbo Trio و Oscar Castro-Neves هم‌صحنه شد و سپس در برنامه تلویزیونی هم‌نام، به‌عنوان نوازنده همراه حضور مستمر داشت.