Philippe Jaroussky

دربارهٔ Philippe Jaroussky

فیلیپ ژاروُسکی، کنترتنور فرانسوی، با تفسیرهای درخشانش از موسیقی باروک به شهرتی گسترده دست یافته و ضبط‌های او همواره با استقبال منتقدان همراه بوده است. او که از اوایل دههٔ ۲۰۰۰ با اجراها و آلبوم‌های شاخص مطرح شد، به‌تدریج دامنهٔ فعالیت خود را فراتر از باروک گسترش داد و در کنار اپرا و کانتات‌ها، به ملودی‌های هنری فرانسوی و لیدرهای Schubert نیز پرداخت. از آثار اخیر او می‌توان به Schubert: Lieder (2024) و مشارکت در پروژهٔ Hasse: Serpentes ignei in deserto اشاره کرد. ژاروُسکی ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۷۸ در مِزون-لافیت، حومهٔ پاریس، متولد شد. نخست ویولن می‌نواخت و در سال ۱۹۹۶ از بخش موسیقی قدیم کنسرواتوار پاریس فارغ‌التحصیل شد؛ سپس با گرایش به آواز و آموزش نزد Nicole Fallien مسیر حرفه‌ای خود را به‌عنوان کنترتنور پی گرفت. او از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ با نقش‌آفرینی در اپراهای Monteverdi زیر نظر Jean-Claude Malgoire و نیز با اجرای آریاهای virtuoso از Handel و Vivaldi جایگاه خود را تثبیت کرد و در ۲۰۰۱ نخستین ضبطش را با اپرای Sedecia, re di Gerusalemme از Alessandro Scarlatti ارائه داد. ژاروُسکی با گروه‌های برجسته‌ای چون Les Arts Florissants، Les Musiciens du Louvre و Le Concert d’Astrée همکاری داشته و در کنار ضبط‌های متعدد، با آنسامبل خود Artaserse نیز پروژه‌های گوناگونی را پیش برده است؛ از جمله Un concert pour Mazarin (2004)، Porpora: Arias (2013) و آلبوم‌هایی با رویکردی متنوع‌تر مانند Opium: Mélodies françaises (2009)، À sa guitare (2021) با Thibaut Garcia و Forgotten Arias (2023).