Benjamin Godard

دربارهٔ Benjamin Godard

بنجامین گودار (1849–1895) آهنگساز و ویولن‌نواز فرانسوی اواخر سده نوزدهم بود که در گونه‌های گوناگون موسیقی غیرمذهبی می‌نوشت و به‌ویژه با ترانه‌ها و آثاری برای ویولن شناخته می‌شود. او در پاریس زاده شد، آموزش نخستین را نزد ویولن‌نواز ریچارد هَمر آغاز کرد و از 1859 در کنسرواتوار پاریس به تحصیل پرداخت؛ در آنجا آهنگسازی را نزد آنری رِبِر آموخت و از راهنمایی‌های آنری ویوتان نیز بهره برد. پس از پایان دوران آموزش، با آهنگسازی پُرکار و استقبال گسترده در اروپا مطرح شد و در 1878 با دریافت جایزه Prix de la Ville de Paris برای سمفونی نمایشی Le Tasse به اوج شهرت رسید؛ در دهه 1880 نیز با اجرای آثارش در مجموعه کنسرت‌های Concerts Populaires به رهبری ژول پاسدلوپ، جایگاهش استوارتر شد و بعدها مدیریت همین مجموعه را بر عهده گرفت و در کنسرواتوار پاریس تدریس کرد. گودار به اپرا نیز علاقه داشت، اما اپراهایش در زمان حیاتش کامیابی چشمگیری نیافتند؛ بااین‌حال اپرای کمیک ناتمام او، La Vivandiere، پس از درگذشتش به دست پل ویدال تکمیل شد و با اجراهای متعدد مورد توجه قرار گرفت. زبان موسیقایی او خوش‌نَفَس و تغزلی بود و از سنت رمانتیک، به‌ویژه از مندلسون، بتهوون و شومان اثر می‌پذیرفت. از آثار شناخته‌شده‌اش می‌توان به سونات‌های ویولن، Concerto Romantique و Symphonie Legendaire اشاره کرد؛ مرگ زودهنگام او بر اثر بیماری در 45سالگی، مسیر رشد هنری‌اش را ناتمام گذاشت.