پل چوبی

خودمو به خواب میزنم با این که هنوز چشمام بازه شدی یه قاتل، همون روزی که افتاد نقابت دیگه با یاد کسی نمیرفت دستم به این سازه من تخس فکر نمیکردم یه بوس ساده دنیامو بسازه و با یه کلمه کنه خرابش بزنه زیر همه قرارش همون که بود همیشه بهم حواسش الآن ازم پی راه فراره میدونستم میری، نه به این زودی تا همینجاش هم عجیبه که موندی با این که نفهمیدی منِ مودیو برام کافی بود، همین که بودی چشم های تو میبرد آدما رو یادم جای تو میکنم خودمو قضاوت جای مشت روو دیوارهای اتاقم جای تو نمیدونم کیو بذارم ... میگفتن همه دخترها بهت آسه تو هیچوقت نفهمیدی کی باهاته قدم نزدم باهات لب آب نفهمیدی شهر چون نداره ساحل میزدم حرف تو بودی ساکت کلمه بود ها، برده بود ماتت متنفر از هوای سرد ولی واسه تو میکَنم پافر بودم توو دست هات مثل یه روبیک حیف که خراب شده این پل چوبی با این که پاهاتو روو قلبم کوبیدی میگم فدا سرت قلبو شکوندی زیر آسمون دیگه نیست سِیف نباشی به کارم نمیاد فِیم میگن سمی * این گیمو آهنگ هاش بوده واسه تو پلی چشم های تو میبرد آدما رو یادم جای تو میکنم خودمو قضاوت جای مشت روو دیوارهای اتاقم جای تو نمیدونم کیو بذارم ... نمیره یادم این ساعت ها میگن کسیو نخواستم هیچوقت تا این حد هر سری گفتی میمونی من افتادم باز یادِ که یه روز همه میرن زندگیم کابوس شده هر شبش تو بودی تنها خواب خوب من سال بعد تولد بدون شمعه چون بودی تنها آرزوی من چشم های تو میبرد آدما رو یادم جای تو میکنم خودمو قضاوت جای مشت روو دیوارهای اتاقم جای تو نمیدونم کیو بذارم ...