حیف

من و تو بودیم که دوتایی با هم سفر عمر رو سر می کردیم یادمه روزی که رفتی گفتی یه روزی دوباره برمیگردی یاد اون روزا بخیر کم کم روزی دوبار با هم قهر می کردیم روزای سخت و سردو من و تو با تن همدیگه گرم می کردیم خودتم نمیدونی داری دنبال سایه من تو این شهر می گردی ولی خودت می دونی این من بودم که دلت باهاش از ته میخندید با اینکه ما با هم فرق می کردیم ولی بازم منو درک می کردی بگو چرا، بگو چی شد که رفتی چی میشد کنارم صبر می کردی هی، دلم میگیره حیف، داره میمیره هی، دلم میگیره چی میشد کنارم صبر می کردی هی، دلم میگیره حیف، داره میمیره هی، دلم میگیره چی میشد کنارم صبر می کردی عشقم میشم حتی وقتی همه حالتای دورم زشت میشن به چشم دیدم حتی وقتی همه لحظه هامون بی هم حیف میشن چیه هان چرا خرابه حالت پ؟ نکنه اون همه خاطره یادت رفت هان چیه تقصیر منه که تک پریدیم که شد میسر و راهت سخت من که گفتم بهت هیچ جوره نمی کنم عمرا ولت نگو نه آره گفتم بهت مثل شیر میجنگم بشه محکم دلت می گیرم از همه سراغتو پشت هم می گیرم موبایلتو در به در عصبی دیوونه شهر به شهر پشت هم می گردم دنبال تو دوباره تو آره خب آره تو منم مریض معتاد خمار تو تویی تو خود تو شماره یکه من کله دنیا میان شماره دو نمیدونم الان چرا اصن باس بگم از جدایی ماها از هم نگو نه یادت نی دست دادیم قول دادیم واسه عشقمون خوردیم قسم چرا اصن بگو چرا اصن چرا پلکام بهم نمیچسبن چرا من انقدر غصه میخورم این مشکلا هیچ کدوم نمی ارزن دور میشم میرم و از همه آدم های دورم دور میشم کوه میشم هرچی بهتر میشم آدمای دورم کور بیشتر هی، دلم میگیره حیف، داره میمیره هی، دلم میگیره چی میشد کنارم صبر می کردی هی، دلم میگیره حیف، داره میمیره هی، دلم میگیره چی میشد کنارم صبر می کردی