واسم مهم نیست

درگیرِ یک روزمرگی ساده احوالِ بد هر روز ادامه داره غرق شدی تو دریای عقده یک ظاهر قوی با یک باطنِ مرده دیگه نمیبره چاقوی تیز حرفات دیگه اشکی نیست که بشه حرومِ دردات نمیخوام پرنده باشم تو آسمونت زندگیم سهم خودمه ولی با غرورت جلاد جهانی شدی که جا جبران نداره دروغ بود هرچی گفتی ، مسریِ افکار بیمارت اگه حبسی تو سلول ترسهات واسم مهم نیست اگه نابود شد رویای فردات واسم مهم نیست راه میری روی خط کشی که یک دیوونه قبلا کشیده اگه مرگ شده سهمِ آرزوهات واسم مهم نیست مینالی از یک کابوس همش درد داره جای زخمات ، نبخش اونی که میده مسکنِ عاریه پیش میری بی سرانجام همیشه حرف میزدی ولی کو انجام جای سیلی رو صورتت خالیه بیدار شی از این خرافه که عاملِ هاریاگه حبسی تو سلول ترسهات واسم مهم نیست اگه نابود شد رویای فردات واسم مهم نیست راه میری روی خط کشی که یک دیوونه قبلا کشیده اگه مرگ شده سهم آرزوهات واسم مهم نیست متعلق به هیچ جا و هیچ زمان با باد میرقصم بی حد و مرز به دور از آدما ابر سیاه ظلم دائم میباره به روزگار خشک و خالیت