تهِ خط

منو ولم کن یا بذار برو یا بذار برم همین که یه سایه بامه بس نبوده کنار این آدما جا که واسه من هر شب پاره پاره پاره تر انقد راه میرم توو شب خط خیابونا زا به راه بشن بیان چاله ها به حرف اشتباهه اگه حرفامو به عابرا بگم سلامتی ساکتای شهر هر شب پاره پاره تر پا میشم سر صبح میگم که چی؟ توهمه نور، توهم رنگ و این زندگی کلش بی رنگه نی؟ هر روز به خودم میگم بمیر بوده انقدی تاریک دنیام حتی حسودیم میشه گاهی به تیر برق من کَندم از هر چی نمیشه کَند حس و حال مکالمه توو من از بیخ شده ریشه کن منو ولم کن تنها که خوش ترم از قصد میشکونم پُلای پشت سرم نیاد کسی پشتم انقد از پشت زدن خودم جایزه میذارم واسه کشتنم منو ولم کن چون یه قرص به قرصام اضافه شد به هر کی دلم قرص شد میدونم میرضم خودم ولی دلم نمیخواد برم دکتر ته خطم، بگو کسی برا من نشه معطل ولم کن منو بد مستو دیدید منو بکنید سر خر کج خیلی وقته که تهِ خطم بگو کسی برا من نشه معطل ولم کن منو بد مستو دیدید منو بکنید سر خر کج جا کردم با هر کس یه دست خوردش نمک، نمک دون شکست یادش دادم پروازو اوج که گرفت گفت ما اینیم، اعتماد به نفس پس چی میشه کارما و قوانین جنبه ی بالا رفتنو شما ندارین یکی دو تا پله طی کردین فکر کردین رو غلطک سوارین این دنیا یه شانس میده به تو اگه رحم داشتی آوانس میده به تو اگه نه نمیشینه دادا تا نبینه اشکت بیاره اون لحظه رو جلو چش تو این روز میگه دنیا قشنگ نی هر کی فکر کرد بچه زرنگه عقده ای نیستم ولی برا من دیدن این فیلم خیلی قشنگه تا یه درصد تحویل گرفتم یارو فکر کرد میخوام مفتشو ببرم با یه ورس از تکستای فستم میتونم سر تا پا کلتو بخرم ولی نه من مثلِ تو نیستم بعدِ برد میره تقاص یادم پی شکست و حرص تو نیستم دوست داشتم کنیم پرواز با هم